Yargıtay 15. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2014/19509 K.2017/8050
Özet: Sanık … ve …, hizmekte güveni kötüye kullanma suçundan 15. Ceza Dairesi 2014/19509 E., 2017/8050 K. ile 23.03.2017 tarihinde Asliye Ceza Mahkemesi kararında mahkum edildi, temyiz itirazları reddedildi ve hüküm onandı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM: TCK'nun 155/2, 43/1,62/1,52/2,53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet
Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 01/04/2010 öncesi yerine 01/04/2010 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.
Sanık ...'ün katılana ait iş yerinde muhasebe müdürü olarak, sanık ...’ın ise satış sorumlusu olarak çalıştığı, sanıkların katılana ait iş yerinde birlikte çalıştıkları dönemde fikir ve eylem birliği içerisinde faturasız mal satışları yapıp elde ettikleri paraları katılana teslim etmeyerek aralarında paylaştıkları gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ... müdafinin sanığın suçsuz olduğuna, sanık ...’ın da zorlama ile eylemi yaptığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 23.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM: TCK'nun 155/2, 43/1,62/1,52/2,53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet
Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 01/04/2010 öncesi yerine 01/04/2010 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.
Sanık ...'ün katılana ait iş yerinde muhasebe müdürü olarak, sanık ...’ın ise satış sorumlusu olarak çalıştığı, sanıkların katılana ait iş yerinde birlikte çalıştıkları dönemde fikir ve eylem birliği içerisinde faturasız mal satışları yapıp elde ettikleri paraları katılana teslim etmeyerek aralarında paylaştıkları gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ... müdafinin sanığın suçsuz olduğuna, sanık ...’ın da zorlama ile eylemi yaptığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 23.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.