Yargıtay 15. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/9350 K.2014/3023
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın mağdurun pasaport işlemleri sırasında 200 TL’yi dolandırarak çaldığı dolandırıcılık suçudur. Mahkeme, sanığı bu suçtan mahkum etti ve hapis cezası ile birlikte adli para cezasına da hükmetti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Somut olayda; sanığın, suç tarihinde hac işlemlerini yapmak amacıyla Manisa'ya gelen mağdurun telaşlı halini farkederek önceden tasarladığı plan çerçevesinde mağdur ile yakınlık kurduğu, kendisinin de Kula'lı olduğunu, anne babasının da hacca gittiğini onların pasaport işlerini takip ettiğini söylediği, mağdurun adını ve telefonunu öğrendiği, mağdur ile yakınlığını pekiştirdiği, bu arada anne ve babasının pasaport alınan yerde olduğunu, kendisine 200 TL para lazım olduğunu anne ve babasından parayı alıp hemen getireceğini belirterek mağdurdan 200 TL parayı aldıktan sonra ortadan kaybolduğu ve üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesi gereği sanık hakkında hapis cezasının yanında adli para cezasına da hükmedilmesi zorunlu olduğu halde, mahkemece sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, ONANMASINA, 19.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Dolandırıcılık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Somut olayda; sanığın, suç tarihinde hac işlemlerini yapmak amacıyla Manisa'ya gelen mağdurun telaşlı halini farkederek önceden tasarladığı plan çerçevesinde mağdur ile yakınlık kurduğu, kendisinin de Kula'lı olduğunu, anne babasının da hacca gittiğini onların pasaport işlerini takip ettiğini söylediği, mağdurun adını ve telefonunu öğrendiği, mağdur ile yakınlığını pekiştirdiği, bu arada anne ve babasının pasaport alınan yerde olduğunu, kendisine 200 TL para lazım olduğunu anne ve babasından parayı alıp hemen getireceğini belirterek mağdurdan 200 TL parayı aldıktan sonra ortadan kaybolduğu ve üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesi gereği sanık hakkında hapis cezasının yanında adli para cezasına da hükmedilmesi zorunlu olduğu halde, mahkemece sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, ONANMASINA, 19.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.