Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2017/4717 K.2018/3395
Özet: Mahkeme, 6099/2021 ve 21/2. maddeler çerçevesinde tebligat usulsüzlüğünü kabul ederek, 14. Ceza Dairesi’nin 2017/4717 E. kararı doğrultusunda mahkumiyet kararı onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM: Mahkûmiyet
İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanunla değişik Tebligat Kanununun 10/2. maddesi gereğince tebligatın muhatabın bilinen en son adresine yapılması, bilinen en son adresinin tebligata elverişli olmaması veya tebligat yapılamaması halinde adres kayıt sistemindeki adresine tebligat yapılması gerektiği, bu adrese de tebligat yapılamaması durumunda aynı Kanunun 21/2. maddesi gereğince mernis adresine tebligat yapılması gerektiği gözetilmeden, yokluğunda verilen gerekçeli hükmün katılan ...'ın bilinen son adresine gönderilmesinin ardından bila tebliğ iade edilmesi üzerine adres kayıt sistemindeki adresine tebligat çıkartılıp iade edildiği takdirde aynı adrese şerh düşülmek suretiyle Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesi için tekrar gönderilmesi gerekirken, koşulları oluşmadığı halde aynı adrese Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, katılan ...'a gerekçeli kararın usulünce tebliğiyle verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip hükmün temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM: Mahkûmiyet
İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanunla değişik Tebligat Kanununun 10/2. maddesi gereğince tebligatın muhatabın bilinen en son adresine yapılması, bilinen en son adresinin tebligata elverişli olmaması veya tebligat yapılamaması halinde adres kayıt sistemindeki adresine tebligat yapılması gerektiği, bu adrese de tebligat yapılamaması durumunda aynı Kanunun 21/2. maddesi gereğince mernis adresine tebligat yapılması gerektiği gözetilmeden, yokluğunda verilen gerekçeli hükmün katılan ...'ın bilinen son adresine gönderilmesinin ardından bila tebliğ iade edilmesi üzerine adres kayıt sistemindeki adresine tebligat çıkartılıp iade edildiği takdirde aynı adrese şerh düşülmek suretiyle Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesi için tekrar gönderilmesi gerekirken, koşulları oluşmadığı halde aynı adrese Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, katılan ...'a gerekçeli kararın usulünce tebliğiyle verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip hükmün temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.