Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/8374 K.2017/3373
Özet: Madde 35 uyarınca hatalı tebligatın iadesinden sonra, hukuki usulün yukarıda belirtilen hatalara rağmen geçmediği bulunarak, istina yoluyla sanığın beyanı doğrulandı; bu nedenle mahkeme kararı, "bailiff kararının geçerli gözükmesi" mimarisiyle kabul edilip, dosya içinde yeniden Sözleşme Üyesi olarak kabul edildi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM: Mahkûmiyet
İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanunla değişik Tebligat Kanununun 10/2. maddesi gereğince tebligatın muhatabın bilinen en son adresine yapılması, bilinen en son adresinin tebligata elverişli olmaması veya tebligat yapılamaması halinde adres kayıt sistemindeki adresine tebligat yapılması gerektiği, bu adrese de tebligat yapılamaması durumunda aynı Kanunun 21/2. maddesi gereğince mernis adresine tebligat yapılması gerektiği gözetilmeden, yokluğunda verilen gerekçeli hükmün sanığın yakalama kararı üzerine istinabe yoluyla beyanının alındığı 07.02.2011 tarihli duruşmada bildirdiği son adresi yerine, tebliğ tarihinde mernis adresi olduğu anlaşılan adrese çıkartılan tebligatın iade edilmesinden sonra, aynı adrese 35. maddeye göre yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, sanığa gerekçeli kararın tebliğiyle verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi ve hükmün ayrıca temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM: Mahkûmiyet
İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanunla değişik Tebligat Kanununun 10/2. maddesi gereğince tebligatın muhatabın bilinen en son adresine yapılması, bilinen en son adresinin tebligata elverişli olmaması veya tebligat yapılamaması halinde adres kayıt sistemindeki adresine tebligat yapılması gerektiği, bu adrese de tebligat yapılamaması durumunda aynı Kanunun 21/2. maddesi gereğince mernis adresine tebligat yapılması gerektiği gözetilmeden, yokluğunda verilen gerekçeli hükmün sanığın yakalama kararı üzerine istinabe yoluyla beyanının alındığı 07.02.2011 tarihli duruşmada bildirdiği son adresi yerine, tebliğ tarihinde mernis adresi olduğu anlaşılan adrese çıkartılan tebligatın iade edilmesinden sonra, aynı adrese 35. maddeye göre yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, sanığa gerekçeli kararın tebliğiyle verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesi ve hükmün ayrıca temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.