Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/5554 K.2012/5026
Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Diyarbakır 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 04.04.2007 gün ve 2006/610 Esas, 2007/150 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
TCK.nın 234/1. maddesinde düzenlenen, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunun, mağdurunun velayet hakkını elinde bulunduran müşteki ... olduğunun anlaşılması karşısında, ....'a CMK.nın 239/2. maddesi gereğince zorunlu vekil atanması yönündeki tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Sanığın işlediği iddia olunan çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunun 5560 sayılı Kanun ile değişik CMK.nın 253. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında kaldığı ve kovuşturma şartı olan uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden, atılı suçtan CMK.nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma girişiminde bulunularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,
Kanuna aykırı, sanık ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
TCK.nın 234/1. maddesinde düzenlenen, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunun, mağdurunun velayet hakkını elinde bulunduran müşteki ... olduğunun anlaşılması karşısında, ....'a CMK.nın 239/2. maddesi gereğince zorunlu vekil atanması yönündeki tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Sanığın işlediği iddia olunan çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunun 5560 sayılı Kanun ile değişik CMK.nın 253. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında kaldığı ve kovuşturma şartı olan uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden, atılı suçtan CMK.nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma girişiminde bulunularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,
Kanuna aykırı, sanık ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.