Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/15293 K.2013/1057
Özet: İnsan kaçırma suçundan mahkûm olan sanık ... ve ...’ın, Asliye Ceza Mahkemesi kararının Yargıtay’da incelendiği ve çakmak çünkü hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın itiraza tabi olduğu, temyiz isteğinin kabul edilemez olduğu gerekçesiyle Yargıtay, 28.02.2012 tarihli oturumda vekilin temyiz talebini CMUK 317. maddesi uyarınca reddetti.
Reşit olmayan kimseyi rızası ile kaçırıp alıkoyma suçundan sanıklar ... ve ...'ın bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'nın atılı suçtan mahkûmiyetine, sanık ... hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 02.03.2012 gün ve 2010/19 Esas, 2012/48 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi:
Sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesi karşısında itiraza tâbi olup temyizi mümkün bulunmadığından, CMK.nın 264. maddesi gözetilerek temyiz isteğinin itiraz mahiyetinde kabulü ile merciince değerlendirilip gerekli karar verilebileceğinden, incelemenin sanık ... yönünden kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
28.02.2012 tarihli oturumda şikâyetçi olmadığını bildiren ve nüfus kaydına göre de 01.03.1990 doğumlu olup, o tarihte 22 yaşı içinde olan mağdureye CMK.nın 234/2. maddesi uyarınca görevlendirilen vekilin, aynı Kanunun 237 ve devamı maddeleri uyarınca kamu davasına katılmasına yasal olanak bulunmayıp hükmü temyiz hakkı olmadığından, vekilin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesi karşısında itiraza tâbi olup temyizi mümkün bulunmadığından, CMK.nın 264. maddesi gözetilerek temyiz isteğinin itiraz mahiyetinde kabulü ile merciince değerlendirilip gerekli karar verilebileceğinden, incelemenin sanık ... yönünden kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
28.02.2012 tarihli oturumda şikâyetçi olmadığını bildiren ve nüfus kaydına göre de 01.03.1990 doğumlu olup, o tarihte 22 yaşı içinde olan mağdureye CMK.nın 234/2. maddesi uyarınca görevlendirilen vekilin, aynı Kanunun 237 ve devamı maddeleri uyarınca kamu davasına katılmasına yasal olanak bulunmayıp hükmü temyiz hakkı olmadığından, vekilin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.