Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/14639 K.2012/12969
Özet: Mahkeme, çocuk basit cinsel istismarının cinsel taciz olarak değerlendirildiği 2012/14639 kararını eksik belge nedeniyle Yargıtay’da incelenmesine karar vererek, 2012/12969 kararına ek olarak 2012/377 kararının vazgeçilemeyecek nitelikteki para cezasını kabul etti.
KARAR
Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; eylemin cinsel taciz suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkûmiyetine dair ... 3. Asliye Ceza Mankemesinden verilen 16.05.2012 gün ve 2011/67 Esas, 2012/377 Karar sayılı hükmün ve 20.06.2012 gün ve aynı sayılı temyiz talebinin reddine dair Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL’ye kadar (dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, verilen cezanın tür ve miktarı itibarıyla kesin olan hükmün temyizi mümkün bulunmadığından usul ve kanuna uygun olan temyiz talebinin reddine dair 20.06.2012 tarihli Ek Kararın ONANMASINA, 12.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; eylemin cinsel taciz suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkûmiyetine dair ... 3. Asliye Ceza Mankemesinden verilen 16.05.2012 gün ve 2011/67 Esas, 2012/377 Karar sayılı hükmün ve 20.06.2012 gün ve aynı sayılı temyiz talebinin reddine dair Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL’ye kadar (dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, verilen cezanın tür ve miktarı itibarıyla kesin olan hükmün temyizi mümkün bulunmadığından usul ve kanuna uygun olan temyiz talebinin reddine dair 20.06.2012 tarihli Ek Kararın ONANMASINA, 12.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.