Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/9769 K.2014/1063
Özet: İstanbul 33. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 09.05.2013 tarihli 2011/1793 ve 2013/557 kararlarıyla cinsel taciz suçundan mahkûm edilen sanığa kesilen 3000 TL para cezasının 6217 sayılı Kanun 26. maddesi doğrultusunda temyiz edilemez olduğunu, bu gerekçeyle Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21.06.2005 tarihli 61/82 kararının temel aldığı ve 04.02.2014 tarihinde oybirliğiyle kabul edilen Ek Kararın temyiz talebinin reddini onaylamasını beyan etti.
Cinsel taciz suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair İstanbul 33. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 09.05.2013 gün ve 2011/1793 Esas, 2013/557 Karar sayılı hükme karşı sanık müdafiin vâki temyiz talebinin reddine ilişkin 06.06.2013 gün ve aynı sayılı Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL’ye kadar (dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, verilen cezanın tür ve miktarı itibarıyla kesin olan hükmün temyizi mümkün bulunmadığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan temyiz talebinin reddine dair Ek Kararın ONANMASINA, 04.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL’ye kadar (dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, verilen cezanın tür ve miktarı itibarıyla kesin olan hükmün temyizi mümkün bulunmadığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan temyiz talebinin reddine dair Ek Kararın ONANMASINA, 04.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.