Yargıtay14. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/10882 K.2014/4544
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanıkların ırz ve namusa tasaddi suçu kapsamında eylemleri nedeniyle hapis cezası ve kamu hizmetlerinden men kararlarının temyiz edilmesi konusundaki davadır. (2) Mahkeme, zamanaşımı süresinin dolduğunu tespit ederek, ilgili hükümlerin bozulmasına gerek olmadığını, ancak sanıkların cezalarının 5 yıllık asli zamanaşımına tabi olduğunu ve bu nedenle kararın iptal edilip yeniden yargılama gerektirmediğini belirterek davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Irza geçme
HÜKÜM: Mahkûmiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar ...,...,.., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında atılı suçtan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Beş yıldan fazla hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilen sanıklar ...,..., ...,..., ..., ..., ..., ... ve... hakkında 765 sayılı TCK.nın 31. maddesi uyarınca müebbeden kamu hizmetlerinden yasaklanmalarına karar verilmesi gerektiği halde üç yıl kamu hizmetlerinden yasaklanmalarına karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanıklar ... ve ... hakkında atılı suçtan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Sanıklar... ve ...'in mağdure ile cinsel ilişkiye girmeye çalıştıkları, mağdure ile seviştikleri ancak cinsel organlarının ereksiyon olmaması nedeniyle cinsel ilişkiye giremedikleri, bu itibarla eylemlerinin ırz ve namusa tasaddi suçu kapsamında kaldığının anlaşılmasına göre; sanıkların eylemlerine uyan ırz ve namusa tasaddide bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 416/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, mahkemece savunmalarının tespit edildiği 20.11.2003'den karar tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Irza geçme
HÜKÜM: Mahkûmiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar ...,...,.., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında atılı suçtan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Beş yıldan fazla hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilen sanıklar ...,..., ...,..., ..., ..., ..., ... ve... hakkında 765 sayılı TCK.nın 31. maddesi uyarınca müebbeden kamu hizmetlerinden yasaklanmalarına karar verilmesi gerektiği halde üç yıl kamu hizmetlerinden yasaklanmalarına karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanıklar ... ve ... hakkında atılı suçtan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Sanıklar... ve ...'in mağdure ile cinsel ilişkiye girmeye çalıştıkları, mağdure ile seviştikleri ancak cinsel organlarının ereksiyon olmaması nedeniyle cinsel ilişkiye giremedikleri, bu itibarla eylemlerinin ırz ve namusa tasaddi suçu kapsamında kaldığının anlaşılmasına göre; sanıkların eylemlerine uyan ırz ve namusa tasaddide bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 416/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, mahkemece savunmalarının tespit edildiği 20.11.2003'den karar tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.