Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/10312 K.2013/9426

Reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar vermek ve hakaret suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma, mala zarar vermek ve hakaret suçlarından beraatine, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkûmiyetine dair Hani Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.12.2010 gün ve 2008/21 Esas, 2010/93 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;Sanık ... hakkında verilen beraat hükümlerini temyizde sanığın hukuki yararı bulunmadığından ve gerekçeye yönelik temyiz de bulunmadığından, sanık müdafiin bu hükümlere ilişkin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, temyiz incelemesinin konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme ilişkin sanık müdafiin temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:Sanığa isnat edilen konut dokunulmazlığının ihlali suçunun 765 sayılı TCK.nın 193/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 20.05.2005'den inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 19.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.