Yargıtay14. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/7150 K.2012/3846
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanığın sarkıntılık ve cinsel taciz suçlarından önceki hapis cezasının para cezasına çevrilmesi kararıyla ilgili olarak, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2008 tarihli kararına dayanarak tekerrür şartlarının yerine getirilmediğini iddia etmesidir; (2) Mahkeme, bu temyiz itirazlarını kabul ederek 02.04.2012 tarihinde oybirliğiyle kararla sanığın hapis cezasını para cezasına çevirmeyi bozmaktadır.
Sarkıntılık suçlarından sanık ...'ün bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; cinsel taciz suçlarından mahkûmiyetine dair Bilecik Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 26.06.2008 tarih ve 2006/225 Esas, 2008/209 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 08.04.2008 gün ve 57-74 sayılı Kararı doğrultusunda, 5237 sayılı TCK.nunda hüküm kurulurken kişinin mükerrir sayılması için ilk hükmün kesinleşmesinden sonra ikinci suçun 1 Haziran 2005 tarihinden sonra işlenmesi gerekmekte olup, somut olayda suç tarihi ile tekerrüre esas alınan ilamın 1 Haziran 2005 tarihinden önce olması nedeni ile TCK.nın 58/7. maddesi koşulları oluşmadığı halde tekerrür hükümlerinin uygulanması,
5252 sayılı Kanunun 9/3 ve CMK.nın 34-230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi gerekmekte olup, 31.05.2005 tarihli hükümde, her bir eylem için 765 sayılı TCK.nın 421/2. cümle uyarınca sanığın 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen hapis cezasının 647 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca 1980 YTL ağır para cezasına çevrilmesine karar verilmiş olmakla mahkemenin irade ve kanaatinin sanık lehine para cezası olarak belirlenmesi karşısında, 26.06.2008 tarihli hükümde, önceki paraya çevirmeye ilişkin yasal koşullarda bir değişiklik olmaması, dosyaya yansıyan aleyhe bir durum bulunmamasına rağmen hapis cezasına hükmedilmek suretiyle usulüne uygun lehe aleyhe karşılaştırma yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 08.04.2008 gün ve 57-74 sayılı Kararı doğrultusunda, 5237 sayılı TCK.nunda hüküm kurulurken kişinin mükerrir sayılması için ilk hükmün kesinleşmesinden sonra ikinci suçun 1 Haziran 2005 tarihinden sonra işlenmesi gerekmekte olup, somut olayda suç tarihi ile tekerrüre esas alınan ilamın 1 Haziran 2005 tarihinden önce olması nedeni ile TCK.nın 58/7. maddesi koşulları oluşmadığı halde tekerrür hükümlerinin uygulanması,
5252 sayılı Kanunun 9/3 ve CMK.nın 34-230. maddeleri uyarınca lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlarının birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi gerekmekte olup, 31.05.2005 tarihli hükümde, her bir eylem için 765 sayılı TCK.nın 421/2. cümle uyarınca sanığın 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen hapis cezasının 647 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca 1980 YTL ağır para cezasına çevrilmesine karar verilmiş olmakla mahkemenin irade ve kanaatinin sanık lehine para cezası olarak belirlenmesi karşısında, 26.06.2008 tarihli hükümde, önceki paraya çevirmeye ilişkin yasal koşullarda bir değişiklik olmaması, dosyaya yansıyan aleyhe bir durum bulunmamasına rağmen hapis cezasına hükmedilmek suretiyle usulüne uygun lehe aleyhe karşılaştırma yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.