Yargıtay14. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/663 K.2011/4745
Özet: Uyuşmazlık konusu: Sanığın mağdure karşı yaptığı eylemlerin cinsel taciz ve ırza geçme suçunu oluşturup oluşturmadığı; Mahkemenin sonucu: Mahkeme, sanığın eylemlerinin eksik teşebbüsle ırza geçmeye (cinsel taciz) girdiğini kabul ederek mahkumiyet kararını bozdu.
Irza geçme suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; eyleminin cinsel taciz suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkûmiyetine dair ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.12.2006 gün ve 2005/370 Esas, 2006/336 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdure, Sulh Ceza ve Ağır Ceza Mahkemelerindeki anlatımlarında kolluktaki ilk ifadesini, sanığın kendisine yönelik eylemlerine ilişkin olarak kısmen genişletmiş olmakla birlikte mağdurenin samimi kabul edilen kolluktaki beyanı, sanığın kolluktaki ikrarı ve duruşmalardaki alkollü olduğu için olayı hatırlamadığı yönündeki savunması ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, olay akşamı arkadaşının eşi ve komşusu olan mağdureyi bir konuda yardımcı olması için evine davet edip mağdurenin beraberinde getirdiği küçük çocuğunu dışarıda bırakmasını sağlayarak, sanığın eşinin de evde olduğunu zannederek buraya giren mağdurenin boğazına bıçak dayayıp ona sarılması şeklinde sabit olan eylemleri bütün halinde değerlendirildiğinde, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Kanunun 416/1, 61. maddelerinde düzenlenen ırza geçmeye eksik teşebbüs suçunu oluşturduğu ve buna göre de daha sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun ile usulüne uygun biçimde kıyaslama yapılarak lehe olan kanun belirlenip uygulanması gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 08.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Mağdure, Sulh Ceza ve Ağır Ceza Mahkemelerindeki anlatımlarında kolluktaki ilk ifadesini, sanığın kendisine yönelik eylemlerine ilişkin olarak kısmen genişletmiş olmakla birlikte mağdurenin samimi kabul edilen kolluktaki beyanı, sanığın kolluktaki ikrarı ve duruşmalardaki alkollü olduğu için olayı hatırlamadığı yönündeki savunması ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, olay akşamı arkadaşının eşi ve komşusu olan mağdureyi bir konuda yardımcı olması için evine davet edip mağdurenin beraberinde getirdiği küçük çocuğunu dışarıda bırakmasını sağlayarak, sanığın eşinin de evde olduğunu zannederek buraya giren mağdurenin boğazına bıçak dayayıp ona sarılması şeklinde sabit olan eylemleri bütün halinde değerlendirildiğinde, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Kanunun 416/1, 61. maddelerinde düzenlenen ırza geçmeye eksik teşebbüs suçunu oluşturduğu ve buna göre de daha sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun ile usulüne uygun biçimde kıyaslama yapılarak lehe olan kanun belirlenip uygulanması gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 08.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.