Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/458 K.2011/4404
Özet: Yargıtay, 14. Ceza Dairesi 2011/458 E. ve 2011/4404 K. kararında, 27 Aralık 2003 tarihli ırza geçme suçundaki beraat hâkimiyeti nezdinden, sanığın katılan vekilinin temyiz itirazının reddiyle hükmün onamayı, 21.07.2005 tarihli silahla tehdit suçundaki zamanaşımının gerçekleşmesi sebebiyle kararın bozup, ilgili kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesini belirledi.
Irza geçme ve silahla tehdit suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beraatine dair Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.11.2005 gün ve 2005/453 Esas, 2005/361 sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelemesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle ırza geçme suçundan verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,
Sanığa atılı silahla tehdit suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanığın mahkemece sorgusunun yapıldığı 21.07.2005 tarihinden itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri de gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 30.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle ırza geçme suçundan verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,
Sanığa atılı silahla tehdit suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanığın mahkemece sorgusunun yapıldığı 21.07.2005 tarihinden itibaren inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri de gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 30.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.