Yargıtay14. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/4208 K.2012/8293
Irza geçme suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.05.2007 gün ve 2001/426 Esas, 2007/158 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsiz ise de, eylemin 5237 sayılı kanundaki karşılığı olan TCK.nın 103/2. maddesinin en lehe tatbikinde dahi 765 sayılı Kanun uyarınca verilen hükmün lehe olması nedeniyle bu husus sonuca etkili görülmediğinden; sanık hakkında ırza geçme suçundan tayin olunan cezanın tür ve miktarına göre, 765 sayılı TCK.nın 31 ve 33. maddelerinin uygulanmaması infazda nazara alınması mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsiz ise de, eylemin 5237 sayılı kanundaki karşılığı olan TCK.nın 103/2. maddesinin en lehe tatbikinde dahi 765 sayılı Kanun uyarınca verilen hükmün lehe olması nedeniyle bu husus sonuca etkili görülmediğinden; sanık hakkında ırza geçme suçundan tayin olunan cezanın tür ve miktarına göre, 765 sayılı TCK.nın 31 ve 33. maddelerinin uygulanmaması infazda nazara alınması mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.