Yargıtay14. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/3655 K.2012/6818
Özet: (1) Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık …'ın mahkumiyetine ilişkin TCK 103/3 ve 53/1-c maddelerinin uygulanması konusundaki eksik cezaya hükmün incelenmesi; (2) Yargıtay, 5237 sayılı TCK’nın 53/1‑c’sini doğru şekilde uygulamayan mahkeme kararını bozup, aynı kanunun 53/3 maddesi gereği koşullu salıverilme tarihine kadar kendi alt soyu üzerindeki haklardan yoksun bırakılmasını ve cezanın infazının tamamlanana kadar diğer kişiler için devam etmesini ekleyerek kararını düzeltti.
Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 15.03.2007 gün ve 2006/398 Esas ve 2007/125 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğnameyle Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Tüm dosya kapsamından mağdurenin, annesi ve sanıkla aynı evde yaşadığı, annesinin geceleri çalışıyor olması nedeniyle mağdureyi sanığın gözetiminde bırakarak işe gittiği ve sanığın eylemlerini açıklanan şekilde mağdure ile yalnız kaldıklarında gerçekleştirdiği, bu nedenle yaşı küçük mağdureye yönelik koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunduğu anlaşıldığı halde, TCK.nın 103/3. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek eksik cezaya hükmolunması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun yalnız "kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklardan koşullu salıverilmesine kadar" diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar" sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiyle düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c bendinin uygulanmasına ilişkin cümle hükümden çıkartılarak yerine "aynı Kanunun 53/3. maddesi gereğince 53/1-c bendinde -2-
sayılan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar, aynı bentteki kendi alt soyu dışındakiler üzerindeki haklardan ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Tüm dosya kapsamından mağdurenin, annesi ve sanıkla aynı evde yaşadığı, annesinin geceleri çalışıyor olması nedeniyle mağdureyi sanığın gözetiminde bırakarak işe gittiği ve sanığın eylemlerini açıklanan şekilde mağdure ile yalnız kaldıklarında gerçekleştirdiği, bu nedenle yaşı küçük mağdureye yönelik koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunduğu anlaşıldığı halde, TCK.nın 103/3. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek eksik cezaya hükmolunması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun yalnız "kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklardan koşullu salıverilmesine kadar" diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar" sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiyle düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c bendinin uygulanmasına ilişkin cümle hükümden çıkartılarak yerine "aynı Kanunun 53/3. maddesi gereğince 53/1-c bendinde -2-
sayılan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar, aynı bentteki kendi alt soyu dışındakiler üzerindeki haklardan ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.