Yargıtay14. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/2383 K.2012/2285
KARAR
Irzına geçme suçundan sanık ...’ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Muş Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.05.2006 gün ve 2002/45 Esas, 2006/147 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5252 sayılı Kanunun 9. maddesi gereğince, lehe olan kanunun belirlenmesi sırasında, sanık hakkında 765 sayılı ...nın 414/2. maddesine göre yapılan değerlendirmede 10 yıl olan temel cezanın teşdiden 1/5 oranında artırımla 12 yıl olarak tesbit edildiği halde, 5237 sayılı ...nın 103/2. maddesine göre yapılan uygulamada 8 yıl olan temel cezanın teşdiden 1/2 oranında artırılarak orantılılık ilkesine aykırı davranılmak suretiyle sanığa fazla ceza tayin edilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Irzına geçme suçundan sanık ...’ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Muş Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.05.2006 gün ve 2002/45 Esas, 2006/147 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5252 sayılı Kanunun 9. maddesi gereğince, lehe olan kanunun belirlenmesi sırasında, sanık hakkında 765 sayılı ...nın 414/2. maddesine göre yapılan değerlendirmede 10 yıl olan temel cezanın teşdiden 1/5 oranında artırımla 12 yıl olarak tesbit edildiği halde, 5237 sayılı ...nın 103/2. maddesine göre yapılan uygulamada 8 yıl olan temel cezanın teşdiden 1/2 oranında artırılarak orantılılık ilkesine aykırı davranılmak suretiyle sanığa fazla ceza tayin edilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.