Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/1947 K.2012/1803
Irz ve namusa tasadide bulunma ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'ün yapılan yargılaması sonunda; zorla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatine, sarkıntılık suçundan mahkûmiyetine dair Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.02.2006 gün ve 2005/124 Esas, 2006/25 Karar sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Sanık hakkında verilen 18.11.2003 tarihli ilk hükmün sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından sadece sarkıntılık suçu yönünden temyiz edildiği, alıkoyma suçuna ilişkin beraat hükmünün ise temyiz edilmeksizin kesinleştiği gözetilmeden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 23.06.2005 günü, 5320 sayılı Kanunun 8/2. maddesi gereğince dosyanın iadesinden sonra yeniden alıkoyma suçundan beraat hükmü kurulduğu, bu nedenle ikinci hüküm hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olup temyize hak kazandırmayacağından, katılan vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin sadece sarkıntılık suçuna yönelik yapmış olduğu temyiz ile sınırlı yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:
Sanığa atılı ırz ve namusa tasaddide bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 415/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 03.06.2003 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 16.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Sanık hakkında verilen 18.11.2003 tarihli ilk hükmün sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından sadece sarkıntılık suçu yönünden temyiz edildiği, alıkoyma suçuna ilişkin beraat hükmünün ise temyiz edilmeksizin kesinleştiği gözetilmeden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 23.06.2005 günü, 5320 sayılı Kanunun 8/2. maddesi gereğince dosyanın iadesinden sonra yeniden alıkoyma suçundan beraat hükmü kurulduğu, bu nedenle ikinci hüküm hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olup temyize hak kazandırmayacağından, katılan vekilinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin sadece sarkıntılık suçuna yönelik yapmış olduğu temyiz ile sınırlı yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:
Sanığa atılı ırz ve namusa tasaddide bulunma suçunun 765 sayılı TCK.nın 415/2. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 03.06.2003 ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 16.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.