Yargıtay14. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/1962 K.2012/1860
Özet: Uyuşmazlık, sanığın sarkıntılık, reşit mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma ve cinsel taciz suçlarından mahkûmiyetine ilişkin temyiz başvurusudur. Mahkeme, 10 Mayıs 2003 tarihli suçu zamanaşımı nedeniyle düşürerek hüküm bozmuş ve sanığın cezai sorumluluğunu ortadan kaldırmıştır.
Sarkıntılık ve reşit mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; cinsel taciz ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine dair Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.12.2005 gün ve 2005/426 Esas, 2005/616 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle gereği düşünüldü:
Hüküm fıkrasında, Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, kanun yolu başvuru süresinin başlangıcının açıkça belirtilmemesi karşısında, sanığın temyiz isteğinin süresinde olduğunun kabulüyle, sanık müdafiin öğrenme üzerine vaki temyizi üzerine yapılan incelemede;
Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanığa isnat olunan sarkıntılık suçunun 765 sayılı TCK.nın 421/2. maddesinde öngörülen cezasının kanundaki üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 10.05.2003’den itibaren inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE,
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5237 sayılı TCK.nın lehe kabul edilerek hüküm kurulduğu halde, TCK.nın 53/1. maddenin uygulanmaması,
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nın 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkartılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında mahkemece 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi gözetilerek sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Hüküm fıkrasında, Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, kanun yolu başvuru süresinin başlangıcının açıkça belirtilmemesi karşısında, sanığın temyiz isteğinin süresinde olduğunun kabulüyle, sanık müdafiin öğrenme üzerine vaki temyizi üzerine yapılan incelemede;
Sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanığa isnat olunan sarkıntılık suçunun 765 sayılı TCK.nın 421/2. maddesinde öngörülen cezasının kanundaki üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 10.05.2003’den itibaren inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2 ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE,
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5237 sayılı TCK.nın lehe kabul edilerek hüküm kurulduğu halde, TCK.nın 53/1. maddenin uygulanmaması,
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nın 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkartılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında mahkemece 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi gözetilerek sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.