Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/17666 K.2013/2125
Özet: Reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve ırz ve namusa tasaddüde bulunma suçlarından mahkûmiyetini verilen sanığın, 5237 sayılı TCK ve 5320 sayılı Kanunun 7/2. ve 8/1. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle kararın bozulmasına ve davaların düşmesine 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma ve ırza geçmeye teşebbüs suçlarından sanık ...'nin bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; eylemlerin reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ile ırz ve namusa tasaddide bulunma kabulü ile bu suçlardan mahkûmiyetine dair Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.07.2009 gün ve 2009/125 Esas, 2009/177 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Oluşa uygun kabule göre sanığın işlediği kabul olunan reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve ırz ve namusa tasadddi suçlarının 765 sayılı TCK.nın 416/2 ve 430/2. maddesinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi oldukları, suç tarihi olan 22.02.2002'den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Oluşa uygun kabule göre sanığın işlediği kabul olunan reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve ırz ve namusa tasadddi suçlarının 765 sayılı TCK.nın 416/2 ve 430/2. maddesinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi oldukları, suç tarihi olan 22.02.2002'den inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.