Yargıtay 14. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/12507 K.2013/7110
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; eylemin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun kabulü ile mahkûmiyetine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.05.2009 gün ve 2006/178 Esas, 2009/120 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan ... vekili ile sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Katılan ...'nin, yokluğunda verilen hükmün gerekçeli kararını 14.07.2009 tarihinde tebellüğ etmesinden itibaren, yasal bir haftalık süreden sonra 10.08.2009 tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından, süresinden sonra vâki temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin sanık müdafiin temyizi ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
İddianamede, cinsel istismar eyleminin açıkca anlatılmış bulunması, ayrıca bu suçtan sanığa ek savunma da verilmesi ve CMK.nın 225/1. maddesindeki, hükmün iddianamedeki unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verileceğine dair hüküm karşısında, tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Oluş ve kabule göre; sanığın, cep telefonunu tamir ettirmek amacıyla dükkanına gelen 12 yaşındaki mağdureye cinsel istismarda bulunmak amacıyla dükkanın kapısını kilitleyip alıkoyması şeklindeki eylemde, ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu da işlediği, iddianamede sanık hakkında cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da kamu davası açılmış bulunduğuna göre, bu konuda zamanaşımı süresince hüküm kurulması mümkün görülmüştür.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin, unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Katılan ...'nin, yokluğunda verilen hükmün gerekçeli kararını 14.07.2009 tarihinde tebellüğ etmesinden itibaren, yasal bir haftalık süreden sonra 10.08.2009 tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından, süresinden sonra vâki temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin sanık müdafiin temyizi ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
İddianamede, cinsel istismar eyleminin açıkca anlatılmış bulunması, ayrıca bu suçtan sanığa ek savunma da verilmesi ve CMK.nın 225/1. maddesindeki, hükmün iddianamedeki unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verileceğine dair hüküm karşısında, tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Oluş ve kabule göre; sanığın, cep telefonunu tamir ettirmek amacıyla dükkanına gelen 12 yaşındaki mağdureye cinsel istismarda bulunmak amacıyla dükkanın kapısını kilitleyip alıkoyması şeklindeki eylemde, ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu da işlediği, iddianamede sanık hakkında cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da kamu davası açılmış bulunduğuna göre, bu konuda zamanaşımı süresince hüküm kurulması mümkün görülmüştür.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin, unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 04.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.