Yargıtay 13. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2014/9750 K.2014/35771
Özet: (1) Sanığın 5237 sayılı TCK’nın 142/1‑b maddesi kapsamında hırsızlık işlemi yaparak, 141/1 maddesine göre mahkumiyet cezasına çarptırılması; (2) Mahkeme, sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun kabul edilmesi ve infaz rejiminin mükerrer sanıklar için uygun şekilde yeniden düzenlenmesi gerekçesiyle, verilen mahkumiyet kararını bozup, 5237 sayılı TCK’nın 58/6 maddesine göre cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın eylemi 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kaldığı halde 141/1. maddesiyle hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Tekerrüre esas alınan hükümde 765 sayılı TCK'nın 81. maddesindeki tekerrür hükmü uygulandığı bu maddede tekerrür nedeniyle ceza süresi yönünden artırım yapıldığı, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesindeki tekerrür hükmü infaza yönelik olduğu bu nedenle ikinci kez tekerrür koşulu oluşmadığı halde sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun kabul edilmesi,
2-5275 sayılı Yasanın 108/4-5-6. maddesi gereğince, mükerrir sanık hakkında denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverilme kararını verecek olan mahkemeye ait olduğu gözetilmeden, infazı kısıtlayacak biçimde denetimli serbestlik süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından tekerrüre ilişkin bölümün çıkarılarak yerine sanık hakkında ''Kuşadası Sulh Mahkemesi'nin 29.01.2004 tarih 2002-949 esas ve 2004/132 karar sayılı ilamı dikkate alınarak, sanık hakkında hükmolunan cezanın, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümleleri yazılmak suretiyle, diğer yönleri eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/12/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın eylemi 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kaldığı halde 141/1. maddesiyle hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Tekerrüre esas alınan hükümde 765 sayılı TCK'nın 81. maddesindeki tekerrür hükmü uygulandığı bu maddede tekerrür nedeniyle ceza süresi yönünden artırım yapıldığı, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesindeki tekerrür hükmü infaza yönelik olduğu bu nedenle ikinci kez tekerrür koşulu oluşmadığı halde sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun kabul edilmesi,
2-5275 sayılı Yasanın 108/4-5-6. maddesi gereğince, mükerrir sanık hakkında denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverilme kararını verecek olan mahkemeye ait olduğu gözetilmeden, infazı kısıtlayacak biçimde denetimli serbestlik süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından tekerrüre ilişkin bölümün çıkarılarak yerine sanık hakkında ''Kuşadası Sulh Mahkemesi'nin 29.01.2004 tarih 2002-949 esas ve 2004/132 karar sayılı ilamı dikkate alınarak, sanık hakkında hükmolunan cezanın, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümleleri yazılmak suretiyle, diğer yönleri eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/12/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.