Yargıtay13. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/8398 K.2012/14591
Özet: (1) Sanık …'in hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından dolayı mahkemece verilen cezanın temyiz edilmesi; (2) Mahkeme, sanığın savunmasıyla yapılan hatalı uygulamaları tespit ederek kararını bozdu ve 20.06.2012 tarihinde oybirliğiyle hükmü iptal etti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
A- Mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK'nun 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, aynı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanık ... müdafiinin temyiz talebinin isteme aykırı olarak REDDİNE,
B- Hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 5237 sayılı TCK'nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın ilgili bütün maddeleri uyarınca ayrı ayrı uygulamalar yapılıp sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi gerekirken, 765 sayılı TCK ile yapılan uygulamalarda denetime olanak verecek şekilde bütün hükümler için ayrı ayrı uygulama yapılmadan ve temel ceza belirlenmeden sadece sonuç cezaların tespit edilerek yazılı şekilde karar verilmesi,
2- Mahkemenin 2004/417 sayılı dosyasında yaptırılan bilirkişi incelemesine göre müşteki ...'e ait işyerinden suç tarihinde pek hafif miktarda olan 200 TL değerinde suç eşyası alınması karşısında, yapılan lehe kanun karşılaştırmasında suça konu eşyaların değerini pek fahiş kabul edilip 765 sayılı TCK'nın 522. maddesi gereğince 1/6 oranında arttırım yapılmak suretiyle sonuç olarak 5237 sayılı TCK'nın lehe olarak kabul edilmesi,
Kabule göre de;
3- Sanık hakkında hırsızlık suçlarını gece vakti işlediğinden bahisle 5237 sayılı TCK'nun 143. maddesi gereğince arttırım yapılırken arttırım oranının 1/12 yerine 1/2 olarak yanlış yazılması,
4- Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılırken 1/2 yerine 1/3 indirim yapılarak fazla ceza tayinine neden olunması,
5- Sanığın hırsızlık suçlarından ayrı ayrı hükmolunan 1 yıl 2 ay 13 günlük hapis cezalarının ertelenmesi karşısında, TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca belirlenen denetim süresinin hükmolunan ceza miktarından az olamayacağı gözetilmeyerek sanığın ayrı ayrı 1'er yıl süre ile denetime tabi tutulmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 20.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
A- Mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK'nun 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, aynı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanık ... müdafiinin temyiz talebinin isteme aykırı olarak REDDİNE,
B- Hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- 5237 sayılı TCK'nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nın ilgili bütün maddeleri uyarınca ayrı ayrı uygulamalar yapılıp sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasanın belirlenmesi gerekirken, 765 sayılı TCK ile yapılan uygulamalarda denetime olanak verecek şekilde bütün hükümler için ayrı ayrı uygulama yapılmadan ve temel ceza belirlenmeden sadece sonuç cezaların tespit edilerek yazılı şekilde karar verilmesi,
2- Mahkemenin 2004/417 sayılı dosyasında yaptırılan bilirkişi incelemesine göre müşteki ...'e ait işyerinden suç tarihinde pek hafif miktarda olan 200 TL değerinde suç eşyası alınması karşısında, yapılan lehe kanun karşılaştırmasında suça konu eşyaların değerini pek fahiş kabul edilip 765 sayılı TCK'nın 522. maddesi gereğince 1/6 oranında arttırım yapılmak suretiyle sonuç olarak 5237 sayılı TCK'nın lehe olarak kabul edilmesi,
Kabule göre de;
3- Sanık hakkında hırsızlık suçlarını gece vakti işlediğinden bahisle 5237 sayılı TCK'nun 143. maddesi gereğince arttırım yapılırken arttırım oranının 1/12 yerine 1/2 olarak yanlış yazılması,
4- Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılırken 1/2 yerine 1/3 indirim yapılarak fazla ceza tayinine neden olunması,
5- Sanığın hırsızlık suçlarından ayrı ayrı hükmolunan 1 yıl 2 ay 13 günlük hapis cezalarının ertelenmesi karşısında, TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca belirlenen denetim süresinin hükmolunan ceza miktarından az olamayacağı gözetilmeyerek sanığın ayrı ayrı 1'er yıl süre ile denetime tabi tutulmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 20.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.