Yargıtay 13. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2012/6220 K.2012/14176
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı vererek, mahkeme kararının temyiz süresinin tefhim/tebliğ tarihinden itibaren başladığını tespit etmesiyle, 04.01.2012 tarihli temyiz talebini reddederek, kararın hâlâ geçerli oldığını kabul etti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
İlkeleri, Ceza Genel Kurulunun 30/01/2007 gün ve 9-18 sayılı kararında açıklandığı üzere; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 40/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını, sürelerini, şeklini ve ne zaman başlayacağının kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiğinin açık ve buyurucu şekilde belirtildiği, incelemeye konu kararda temyiz süresinin ''tefhim/tebliğ tarihinden'' itibaren başlayacağının belirtilmesi suretiyle tereddütlü ifadeye yer verilmiş olması nedeniyle sanık ...'ın temyiz itirazının süresinde olduğu kabul edilerek, mahkemece verilen 04.01.2012 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek karar kaldırılmak suretiyle yapılan incelemede,
Yargılama aşamasında 03.12.2008 tarihinde istinabe yoluyla beyanı alınan ve sanıktan şikayetçi olduğunu, davaya katılmak istediğini ifade ettiği halde, 5271 sayılı CMK'nın 238/2. maddesi uyarınca davaya katılıp katılmayacağı yönünde karar verilmeyen ...'in yokluğunda verilen 23.09.2010 tarihli hükmün tebliği gerektiği halde kendisine hükmün tebliğ edildiğine dair bir bilgi ve belgeye dosyada rastlanmadığından varsa eklenmesi aksi takdirde gerekçeli hükmün ...'e tebliği ile tebligat parçası ile birlikte, verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere gönderilmesinin sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
İlkeleri, Ceza Genel Kurulunun 30/01/2007 gün ve 9-18 sayılı kararında açıklandığı üzere; Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 40/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını, sürelerini, şeklini ve ne zaman başlayacağının kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiğinin açık ve buyurucu şekilde belirtildiği, incelemeye konu kararda temyiz süresinin ''tefhim/tebliğ tarihinden'' itibaren başlayacağının belirtilmesi suretiyle tereddütlü ifadeye yer verilmiş olması nedeniyle sanık ...'ın temyiz itirazının süresinde olduğu kabul edilerek, mahkemece verilen 04.01.2012 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek karar kaldırılmak suretiyle yapılan incelemede,
Yargılama aşamasında 03.12.2008 tarihinde istinabe yoluyla beyanı alınan ve sanıktan şikayetçi olduğunu, davaya katılmak istediğini ifade ettiği halde, 5271 sayılı CMK'nın 238/2. maddesi uyarınca davaya katılıp katılmayacağı yönünde karar verilmeyen ...'in yokluğunda verilen 23.09.2010 tarihli hükmün tebliği gerektiği halde kendisine hükmün tebliğ edildiğine dair bir bilgi ve belgeye dosyada rastlanmadığından varsa eklenmesi aksi takdirde gerekçeli hükmün ...'e tebliği ile tebligat parçası ile birlikte, verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere gönderilmesinin sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.