Yargıtay13. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/5883 K.2012/1349
Özet: Uyuşmazlık konusu: Sanığın hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetine ilişkin usul hataları, özellikle TCK 53/1 maddesinin yanlış uygulanmasıdır. Mahkeme, bu hatayı düzelterek hükmü onaylamış ve sanığın yoksun bırakılacak haklarını doğru şekilde belirleyerek kararını yeniden düzenlemiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Daha önceden kasıtlı bir suçtan kesinleşmiş mahkumiyeti bulunan sanık hakkında CMK'nın 231. maddesi gereğince uygulama yapılamayacağı anlaşılmakla yapılan incelemede;
CMK’nın 232/7 maddesine aykırı şekilde, hükmün mahkeme mührü ile mühürlenmemesi mahallinde düzeltilmesi mümkün eksiklik mahiyetinde görülmüştür.
Sanığın, müştekiye ait aracın kapısını açarak aracı düz kontak yapmak suretiyle çaldığının anlaşılması karşısında, eylemine uyan TCK'nın 142/1-b maddesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması, yine sanık hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 50/2 maddesi uyarınca, suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu cezanın artık adlî para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında TCK'nın 53/1-a, b, c, e maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilirken, TCK’nın 53/1-d maddesindeki haklardan da yoksun bırakılmasına kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm bölümündeki TCK 53/1 ile ilgili bölüm çıkartılarak, yerine "TCK’nın 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Daha önceden kasıtlı bir suçtan kesinleşmiş mahkumiyeti bulunan sanık hakkında CMK'nın 231. maddesi gereğince uygulama yapılamayacağı anlaşılmakla yapılan incelemede;
CMK’nın 232/7 maddesine aykırı şekilde, hükmün mahkeme mührü ile mühürlenmemesi mahallinde düzeltilmesi mümkün eksiklik mahiyetinde görülmüştür.
Sanığın, müştekiye ait aracın kapısını açarak aracı düz kontak yapmak suretiyle çaldığının anlaşılması karşısında, eylemine uyan TCK'nın 142/1-b maddesi yerine yazılı şekilde hüküm kurulması, yine sanık hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 50/2 maddesi uyarınca, suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu cezanın artık adlî para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında TCK'nın 53/1-a, b, c, e maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilirken, TCK’nın 53/1-d maddesindeki haklardan da yoksun bırakılmasına kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm bölümündeki TCK 53/1 ile ilgili bölüm çıkartılarak, yerine "TCK’nın 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.