Yargıtay 13. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/24799 K.2012/26052
Özet: Mahkemeye dosya incelenerek, hırsızlık suçunun yürütüldüğü ve kusursuz prosedürlerin izlenmiş olduğu tespit edildi, ancak Yargıtay kararına göre 5237 sayılı TCK 168/1. ve 142/1-e maddelerinin uygulanmadığı ve 53/3. maddenin gözetilmediği gerekçesiyle, yargılamanın tebliğnameye aykırı olduğunu belirterek hükmü bozdu.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2010/6-173 esas 2010/208 sayılı kararında da bahsedildiği üzere sanığın yakalanması üzerine suçunu itiraf edip katılanlara ait aracı göstererek, çalınanların henüz başvurusu bulunmayan katılanlara teslimini sağladığının anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Sanığın suç tarihinde katılana ait park halindeki aracın camını açarak içerisinden hırsızlık yapması şeklinde gerçekleştirilen eylemin TCK'nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturması karşısında anılan Yasanın 142/1-e maddesi uyarınca uygulama yapılması,
3- 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 04.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2010/6-173 esas 2010/208 sayılı kararında da bahsedildiği üzere sanığın yakalanması üzerine suçunu itiraf edip katılanlara ait aracı göstererek, çalınanların henüz başvurusu bulunmayan katılanlara teslimini sağladığının anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Sanığın suç tarihinde katılana ait park halindeki aracın camını açarak içerisinden hırsızlık yapması şeklinde gerçekleştirilen eylemin TCK'nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturması karşısında anılan Yasanın 142/1-e maddesi uyarınca uygulama yapılması,
3- 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 04.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.