Yargıtay13. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/2079 K.2011/10067
Özet: Uyuşmazlık konusu: Sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin temyiz ve zorunlu müdafi atanmasıyla ilgili hak ve prosedürler. Mahkeme sonucu: Sanık hırsızlık suçunda mahkum edildi, ancak zorunlu müdafinin atandığı ve temyiz sürecinin devam ettiği belirlenmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 18.03.2008 günlü 2008/9-7-56 ve 13.05.2008 günlü 2008/10-101-113 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, 1412 sayılı CMUK.nun 138, 141 ve 5271 sayılı CMK.nun 149, 150. maddeleri uyarınca, şüpheli veya sanığın soruşturma ve kovuşturmanın her evresinde müdafii talep edebileceği gibi şüpheli veya sanık on sekiz yaşını doldurmamış yada sağır, dilsiz veya kendini savunamayacak durumda malul olursa istemi aranmaksızın müdafii atanacağı, baroca istem halinde veya Yasa gereği zorunlu olarak atanan müdafiin görevinin hükmün kesinleşmesiyle son bulduğu, kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda zorunlu müdafiin sanığın lehine gibi görünen bazı işlemler yapmış olsa da; örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesinin verilmesi halinde, temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği, mahkemece verilen 19.10.2004 tarihli hükümden sonra sanığın akıl hastası olduğundan bahisle baro başkanlığı tarafından 27.02.2006 tarihinde atanmış olan müdafiiye kararın 15.03.2006 tebliğ edildiği, sanığın kendisine zorunlu müdafii atandığından haberdar olmadığı ve hükmün de müdafii Av. ... tarafından 21.03.2006 tarihinde temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; öncelikle sanığın kendisine zorunlu müdafi olarak atanan Av. ...’nin temyiz istemine onay verip vermediğinin sorulması, ayrıca kendisine bir vasi atanıp atanmadığının sorularak beyanının bir tutanak ile saptanması, temyiz istemine onay vermediği takdirde gerekçeli kararın T.C. Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 232/6 ve 291.maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak gerekli ihtaratları taşıyacak biçimde tebliğ edilmesi ve sunduğu takdirde temyiz dilekçesi de eklendikten sonra incelenmek üzere gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE, 22.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 18.03.2008 günlü 2008/9-7-56 ve 13.05.2008 günlü 2008/10-101-113 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, 1412 sayılı CMUK.nun 138, 141 ve 5271 sayılı CMK.nun 149, 150. maddeleri uyarınca, şüpheli veya sanığın soruşturma ve kovuşturmanın her evresinde müdafii talep edebileceği gibi şüpheli veya sanık on sekiz yaşını doldurmamış yada sağır, dilsiz veya kendini savunamayacak durumda malul olursa istemi aranmaksızın müdafii atanacağı, baroca istem halinde veya Yasa gereği zorunlu olarak atanan müdafiin görevinin hükmün kesinleşmesiyle son bulduğu, kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda zorunlu müdafiin sanığın lehine gibi görünen bazı işlemler yapmış olsa da; örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesinin verilmesi halinde, temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği, mahkemece verilen 19.10.2004 tarihli hükümden sonra sanığın akıl hastası olduğundan bahisle baro başkanlığı tarafından 27.02.2006 tarihinde atanmış olan müdafiiye kararın 15.03.2006 tebliğ edildiği, sanığın kendisine zorunlu müdafii atandığından haberdar olmadığı ve hükmün de müdafii Av. ... tarafından 21.03.2006 tarihinde temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; öncelikle sanığın kendisine zorunlu müdafi olarak atanan Av. ...’nin temyiz istemine onay verip vermediğinin sorulması, ayrıca kendisine bir vasi atanıp atanmadığının sorularak beyanının bir tutanak ile saptanması, temyiz istemine onay vermediği takdirde gerekçeli kararın T.C. Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 232/6 ve 291.maddelerinde öngörülen yöntemlere uygun olarak gerekli ihtaratları taşıyacak biçimde tebliğ edilmesi ve sunduğu takdirde temyiz dilekçesi de eklendikten sonra incelenmek üzere gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE, 22.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.