Yargıtay 13. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/18694 K.2012/13653
Özet: Kıymetli, Asliye Ceza Mahkemesi'nin hırsızlık davasında serbest bırakılmaya karar verilen sanıkların temyiz başvurusu incelendiğinde, TCK 146. maddesi ve 5237 sayılı kanun hükümlerine uymazlığı nedeniyle mahkumiyet kararının 11/06/2012 tarihinde oy birliğiyle bozulduğu kabul edilmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanıkların çalmış oldukları araç ile yollarına devam ettikleri esnada aracını arayan müştekinin çalınan aracını fark etmesi ile önüne geçip eliyle dur işareti yaparak durdurmaya çalışması sırasında sanıkların durmayarak hızla sürüp devam ettiklerinin ve kolluğun takibi üzerine aracı yol kenarına bırakıp kaçmaya çalışırlarken yakalandıklarının ve sanıkların çaldıkları aracı bir müddet kullanıp iade etme yönünde iradeleri ve eylemlerinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, koluşlları bulunmadığı halde TCK'nın 146. maddesiyle uygulama yapılması,
2- Onsekiz yaşından küçük sanıklar hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince aynı maddenin birinci fıkrasındaki seçenek yaptırımlara dönüştürülmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11/06/2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanıkların çalmış oldukları araç ile yollarına devam ettikleri esnada aracını arayan müştekinin çalınan aracını fark etmesi ile önüne geçip eliyle dur işareti yaparak durdurmaya çalışması sırasında sanıkların durmayarak hızla sürüp devam ettiklerinin ve kolluğun takibi üzerine aracı yol kenarına bırakıp kaçmaya çalışırlarken yakalandıklarının ve sanıkların çaldıkları aracı bir müddet kullanıp iade etme yönünde iradeleri ve eylemlerinin bulunmadığının anlaşılması karşısında, koluşlları bulunmadığı halde TCK'nın 146. maddesiyle uygulama yapılması,
2- Onsekiz yaşından küçük sanıklar hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince aynı maddenin birinci fıkrasındaki seçenek yaptırımlara dönüştürülmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11/06/2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.