Yargıtay 13. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2011/14495 K.2012/20142
Özet: Gerçek hırsızlık ve kredi kartı kötüye kullanımı suçları ayrı ayrı kanıtlanarak, mahkemede sanığın hırsızlık kararı 5237 sayılı TCK’nin imla koşullarına uymadığı gerekçesiyle BOZULANMA kararına 01/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
İddianamede sadece hırsızlık suçundan dolayı dava açıldığı, hırsızlık suçundan açılmış olan davanın kredi kartının kötüye kullanılması suçuna dönüşmesinin de mümkün olmadığı gözetilmeden, sanığın suç tarihinde mağdura ait işyerine girerek masanın üzerinde bulunan iki adet kredi kartını alarak çıktığı, kartlardan biriyle alışveriş yaptığı, bu durumda eyleminin hem hırsızlık hem de kredi kartının kötüye kullanılması suçlarını oluşturduğu, bu suçtan ayrı dava açılması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabule göre;
5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 01/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
İddianamede sadece hırsızlık suçundan dolayı dava açıldığı, hırsızlık suçundan açılmış olan davanın kredi kartının kötüye kullanılması suçuna dönüşmesinin de mümkün olmadığı gözetilmeden, sanığın suç tarihinde mağdura ait işyerine girerek masanın üzerinde bulunan iki adet kredi kartını alarak çıktığı, kartlardan biriyle alışveriş yaptığı, bu durumda eyleminin hem hırsızlık hem de kredi kartının kötüye kullanılması suçlarını oluşturduğu, bu suçtan ayrı dava açılması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabule göre;
5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 01/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.