Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/10265 K.2019/7095
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: TCK’nın 89/4, 22/3, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,
Sanığın idaresindeki araçla seyir halinde iken kırmızı ışıkta geçerek katılan ... idaresindeki araca çarparak şikayetçi olan iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda; TCK'nın 89/5. maddesine göre, bilinçli taksirle yaralama suçunun soruşturulmasının ve kovuşturulmasının, şikayete tabi olduğu, bilinçli taksir halinde ise TCK’nın 89/1. maddesi kapsamındaki yaralanma şikayete tabi olmasına rağmen 89. maddenin ikinci ve üçüncü fıkrası kapsamındaki yaralanmanın aynı Kanunun 89/5. maddesi uyarınca şikayete tabi olmadığı, sanığın eyleminde TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu ancak katılanların basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması göz önünde bulundurulduğunda, taksirle yaralama suçu bakımından sanığın cezalandırılabilmesi için katılanların şikayetinin devam etmesi gerektiği, 17.11.2015 tarihli duruşmada katılanların şikayetinden vazgeçtiği, bu vazgeçmeyi sanığın kabul ettiği anlaşılmakla; taksirle yaralama suçundan dolayı açılan davanın şikayet yokluğu nedeniyle düşmesine karar verilmesi, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu açısından ise iddianamede eylemin tarif edildiği nazara alınıp, CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilerek TCK'nın 179/2. maddesi uyarınca trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince sanığın CMUK'un 326/son. maddesi uyarınca kazanılmış hakkı olduğu gözetilerek isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: TCK’nın 89/4, 22/3, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,
Sanığın idaresindeki araçla seyir halinde iken kırmızı ışıkta geçerek katılan ... idaresindeki araca çarparak şikayetçi olan iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda; TCK'nın 89/5. maddesine göre, bilinçli taksirle yaralama suçunun soruşturulmasının ve kovuşturulmasının, şikayete tabi olduğu, bilinçli taksir halinde ise TCK’nın 89/1. maddesi kapsamındaki yaralanma şikayete tabi olmasına rağmen 89. maddenin ikinci ve üçüncü fıkrası kapsamındaki yaralanmanın aynı Kanunun 89/5. maddesi uyarınca şikayete tabi olmadığı, sanığın eyleminde TCK'nın 22/3. maddesinde tanımlı bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu ancak katılanların basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması göz önünde bulundurulduğunda, taksirle yaralama suçu bakımından sanığın cezalandırılabilmesi için katılanların şikayetinin devam etmesi gerektiği, 17.11.2015 tarihli duruşmada katılanların şikayetinden vazgeçtiği, bu vazgeçmeyi sanığın kabul ettiği anlaşılmakla; taksirle yaralama suçundan dolayı açılan davanın şikayet yokluğu nedeniyle düşmesine karar verilmesi, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu açısından ise iddianamede eylemin tarif edildiği nazara alınıp, CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilerek TCK'nın 179/2. maddesi uyarınca trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince sanığın CMUK'un 326/son. maddesi uyarınca kazanılmış hakkı olduğu gözetilerek isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.