Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/8258 K.2015/477
Özet: Taksirle yaralama suçundan mahkumiyet kararını temyiz eden sanık, Mağdurun şikayetten vazgeçmesi ve TCK 53/1-3 maddesinin hak yoksunluğunun taksirli suçlarda uygulanamayacağını gösteren delillerle savunma kompliye ederek, Asliye Ceza Mahkemesi, verilen mahkumiyet kararını 15.01.2015 tarihinde oybirliğiyle Bozdu.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: TCK'nın 89/4, 62, 51, 51/3, 53/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusuru olmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçu, TCK'nın 89. maddesinde hükme bağlanmış olup, aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu, katılan ...'ın 16.06.2010 havale tarihli vazgeçme dilekçesi ile şikayetten vazgeçtiği anlaşılmakla, sanığın şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediğinin sorulması ve sonucuna göre suç vasfı ile sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin mahkemesince yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kabule göre de;
TCK'nın 53/1-3. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: TCK'nın 89/4, 62, 51, 51/3, 53/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusuru olmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçu, TCK'nın 89. maddesinde hükme bağlanmış olup, aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu, katılan ...'ın 16.06.2010 havale tarihli vazgeçme dilekçesi ile şikayetten vazgeçtiği anlaşılmakla, sanığın şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediğinin sorulması ve sonucuna göre suç vasfı ile sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin mahkemesince yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kabule göre de;
TCK'nın 53/1-3. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.