Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/9638 K.2013/2115
Özet: Sulh Ceza Mahkemesi, taksirle yaralama hükmünde sanığın mahkumiyet kararını, savunma hakkının kısıtlanması ve adli para cezasının doğru yasal mevzuata göre değiştirilmemesine ilişkin itirazlarını değerlendirdikten sonra, kararın 5320 sayılı Kanun ve 1412 sayılı CMUK çerçevesinde BOZULMASINA 24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verdi.
Mahkemesi: Sulh Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2d, 62, 52. maddelerigereğince; mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusurunun bulunmadığına, bilirkişi raporunu kabul etmediğine, hastahane masraflarını karşıladığına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanık hakkında düzenlenen iddianamede 5237 sayılı TCK'nın 89/1-5. maddelerinden kamu davası açıldığı ve aynı Kanun'un 89/2d maddesi yönünden istekte bulunulmadığı dikkate alınarak, bu maddenin uygulanabilmesi için ek savunma hakkı verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın savunma hakkı kısıtlanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Sanık hakkında adli gün birimi üzerinden hükmedilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece 52. maddeye göre çevrilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2d, 62, 52. maddelerigereğince; mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusurunun bulunmadığına, bilirkişi raporunu kabul etmediğine, hastahane masraflarını karşıladığına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Sanık hakkında düzenlenen iddianamede 5237 sayılı TCK'nın 89/1-5. maddelerinden kamu davası açıldığı ve aynı Kanun'un 89/2d maddesi yönünden istekte bulunulmadığı dikkate alınarak, bu maddenin uygulanabilmesi için ek savunma hakkı verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın savunma hakkı kısıtlanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Sanık hakkında adli gün birimi üzerinden hükmedilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece 52. maddeye göre çevrilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.