Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/7355 K.2013/316
Özet: Sulh Ceza Mahkemesi, taksirle yaralama suçundan sanığı mahkum etmemiş, ancak TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmı çıkartarak hükmü düzeltip onamıştır.
Mahkemesi: Sulh Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: TCK’nın 89/1-2-a-b-e, 22/3, 62, 53/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın idaresindeki kamyonla meskun mahalde, yüklü yüksekliğin en fazla yerden 4 metre olması gerektiği halde, kasası üzerine yüksekliği 4,9 metre olan iş makinesi alarak seyrederken, kasadaki iş makinesinin telefon tellerine takılarak direklerin yıkılmasına, yıkılan direklerin orta refüjde durmakta olan çocuğun üzerine devrilmesi sonucu yaralanmasına neden olması şeklinde gerçekleşen olayda mahkemenin bilinçli taksirin şartlarının oluştuğuna ilişkin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarını reddine, ancak;
Taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmayan TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmolunması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükümden TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: TCK’nın 89/1-2-a-b-e, 22/3, 62, 53/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın idaresindeki kamyonla meskun mahalde, yüklü yüksekliğin en fazla yerden 4 metre olması gerektiği halde, kasası üzerine yüksekliği 4,9 metre olan iş makinesi alarak seyrederken, kasadaki iş makinesinin telefon tellerine takılarak direklerin yıkılmasına, yıkılan direklerin orta refüjde durmakta olan çocuğun üzerine devrilmesi sonucu yaralanmasına neden olması şeklinde gerçekleşen olayda mahkemenin bilinçli taksirin şartlarının oluştuğuna ilişkin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarını reddine, ancak;
Taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmayan TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmolunması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükümden TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.