Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/5508 K.2012/21843
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine ilişkin temyiz başvurusu ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sürecinde yasal usul hatalarının iddiasıdır; Mahkeme, TCK 62/1 maddesi uyarınca sanığın taksirle öldürme suçundan mahkumiyetini onaylarken, hapis cezasını adli para cezasına çevirirken yapılan usul hatalarını düzelterek kararın geçerliliğini sağlamıştır.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle Öldürme
Hüküm: TCK'nın 85/1, 62, 50, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın idaresindeki aracı ile tali kusurlu olarak geceleyin meskun mahal içinde soldan yola girerek sağ tarafa geçmek isteyen yayaya çarparak yaralaması sonrasında olay yerini terk ettiği, eylemin sonucunda ...'nın hayatını kaybettiği, sanığın tanık beyanları üzerine yapılan araştırma sonucu yakalandığı ve tüm aşamalarda suçunu inkar ettiği anlaşılmakla sanığın kişiliği ve suçtan sonraki tutum ve davranışlarına göre koşulları gerçekleşmediği halde TCK 62 maddesi uygulanarak cezasında indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna, kaza ile ölüm arasında illiyet bağı bulunmadığına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK'nın 52/3 maddesine aykırı olarak, hapis cezasından çevrilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının gösterilmemiş olması ve hükmedilen uzun süreli hapis cezasının paraya çevrilmesinde uygulanan TCK'nın 50/1-a, 4 maddelerinin ve paraya çevirme işleminde uygulanan TCK’nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının paraya çevirme konulu (3). paragrafında yer alan “sanığa verilen cezanın” ibaresinden sonra gelmek üzere “TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 545 gün adli para cezası olarak belirlenmesine ve bu cezanın TCK’nın 52/2 maddesi gereğince” ibaresinin, “değerlendirme ile” ibaresinden sonra gelmek üzere “TCK'nın 50/1-a, 4 maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle Öldürme
Hüküm: TCK'nın 85/1, 62, 50, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın idaresindeki aracı ile tali kusurlu olarak geceleyin meskun mahal içinde soldan yola girerek sağ tarafa geçmek isteyen yayaya çarparak yaralaması sonrasında olay yerini terk ettiği, eylemin sonucunda ...'nın hayatını kaybettiği, sanığın tanık beyanları üzerine yapılan araştırma sonucu yakalandığı ve tüm aşamalarda suçunu inkar ettiği anlaşılmakla sanığın kişiliği ve suçtan sonraki tutum ve davranışlarına göre koşulları gerçekleşmediği halde TCK 62 maddesi uygulanarak cezasında indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna, kaza ile ölüm arasında illiyet bağı bulunmadığına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK'nın 52/3 maddesine aykırı olarak, hapis cezasından çevrilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının gösterilmemiş olması ve hükmedilen uzun süreli hapis cezasının paraya çevrilmesinde uygulanan TCK'nın 50/1-a, 4 maddelerinin ve paraya çevirme işleminde uygulanan TCK’nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının paraya çevirme konulu (3). paragrafında yer alan “sanığa verilen cezanın” ibaresinden sonra gelmek üzere “TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 545 gün adli para cezası olarak belirlenmesine ve bu cezanın TCK’nın 52/2 maddesi gereğince” ibaresinin, “değerlendirme ile” ibaresinden sonra gelmek üzere “TCK'nın 50/1-a, 4 maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.