Yargıtay12. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/3370 K.2012/25325
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusurunun bulunmadığına ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
Mahkemece kararın gerekçesindeki “Sanığın sabıkası bulunmamaktadır, ancak olay nedeniyle mağdur olan müteveffanın yasal mirasçılarının maddi veya manevi zararlarını giderdiğine ilişkin mahkememize hiçbir savunmada bulunmamıştır; bu nedenle yasal şartları oluşmadığından” ve hüküm kısmında “Sanığın müteveffanın yasal mirasçılarını maddi ve manevi zararlarını gidermemiş olması nedeniyle” açıklamalarına dayalı olarak sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, ölenin anne ve babası sanıktan şikayetçi olmayıp; dosya kapsamında ölüm nedeniyle zararlarının ne miktarda olduğu ve sanıktan talepte bulundukları miktara dair bir açıklamalarının bulunmaması karşısında; Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 2009/13 sayılı “hükmün açıklanmasının geri bırakılması düzenlemesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilirken 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (c) bendi uyarınca nazara alınacak 'zarar'ın; kanaat verici, basit bir araştırma ile belirlenebilir maddi zarar olduğu” yönündeki kararına göre; ölenin anne ve babasından zararlarının miktarı sorulup, talepte bulunmaları halinde, maddi zararı gidermek isteyip istemediği yönünde sanığın beyanı alındıktan sonra, 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin altıncı fıkrasının sonuna eklenen "Sanığın kabul etmemesi hâlinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez." düzenlemesi de gözetilerek, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması düzenlemesinin uygulanıp uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak, yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusurunun bulunmadığına ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
Mahkemece kararın gerekçesindeki “Sanığın sabıkası bulunmamaktadır, ancak olay nedeniyle mağdur olan müteveffanın yasal mirasçılarının maddi veya manevi zararlarını giderdiğine ilişkin mahkememize hiçbir savunmada bulunmamıştır; bu nedenle yasal şartları oluşmadığından” ve hüküm kısmında “Sanığın müteveffanın yasal mirasçılarını maddi ve manevi zararlarını gidermemiş olması nedeniyle” açıklamalarına dayalı olarak sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, ölenin anne ve babası sanıktan şikayetçi olmayıp; dosya kapsamında ölüm nedeniyle zararlarının ne miktarda olduğu ve sanıktan talepte bulundukları miktara dair bir açıklamalarının bulunmaması karşısında; Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 2009/13 sayılı “hükmün açıklanmasının geri bırakılması düzenlemesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilirken 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (c) bendi uyarınca nazara alınacak 'zarar'ın; kanaat verici, basit bir araştırma ile belirlenebilir maddi zarar olduğu” yönündeki kararına göre; ölenin anne ve babasından zararlarının miktarı sorulup, talepte bulunmaları halinde, maddi zararı gidermek isteyip istemediği yönünde sanığın beyanı alındıktan sonra, 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin altıncı fıkrasının sonuna eklenen "Sanığın kabul etmemesi hâlinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmez." düzenlemesi de gözetilerek, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması düzenlemesinin uygulanıp uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak, yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.