Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/28855 K.2013/28084
Özet: Uyuşmazlık konusu, 11 Mayıs 2009’da katılan bir sürücünün kamyonetle çarpışarak yaralananları alkol etkisi altında taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından hüküm getirilmesiyle ilgiliydi. Mahkeme, sanığı taksirle yaralama suçundan TCK’nın 89/4 maddesi uyarınca mahkum etti, sürücü belgesini geri aldı; ancak trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm kurmadı ve kararını bozdu.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama, Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm: Taksirle yaralama suçundan TCK'nın 89/4, 62, 53/6,63. maddeleri gereğince mahkûmiyet, sürücübelgesinin geri alınması,
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan TCK'nın 179/3-2, 62, 53/1-2. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, bir nedene dayanmayan, katılanlar vekilinin, sanığın asli kusurlu olduğuna, eksik inceleme yapıldığına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) 11.05.2009 tarihinde saat 00.10 sıralarında, katılan ... sevk ve idaresindeki resmi otomobil ile meskûn mahalde bölünmemiş çift yönlü 11,90 metre genişliğindeki caddede seyir halindeyken, Serami Sokak kavşağına yaklaştığında kendisiyle aynı yönde seyreden bir aracı sollaması akabinde, henüz kendi şeridine geçmeden karşı yönden gelen sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile şerit ihlali ile karşı yönden gelen araçla kamyonetin seyir şeridi üzerinde çarpışmaları sonucunda, katılan ... ve aracındaki yolcular ... ile ...'un nitelikli şekilde yaralandıkları olayda; eşit derecede kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen sanığın, olay sonrası alkolmetreyle yapılan ölçümde ve hastahanede yapılan kan testi sonucunda 114 promil alkollü olduğu ve TCK'nın '' Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma'' başlıklı 179. maddesinin 3. fıkrasında alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde ... sevk ve idare edemeyecek olan kişinin ... kullanma halinin suç olarak düzenlendiği, bu maddede belirtilen suçun tehlike suçu olduğu, somut olayda ise katılanların yaralanmış olması nedeniyle zarar suçunun oluştuğu dikkate alınarak, sanık hakkında sadece taksirle yaralama suçundan TCK'nın 89/4. maddesi gereğince tayin edilecek temel cezada, bilinçli taksir nedeniyle aynı Kanunun 22/3. maddesi uygulanarak artırım yapılması ile hüküm korulup, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ise hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi yerine, yazılı şekilde hüküm tesisi,
2) Kabule göre de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f) ve (g) bentlerinde "kastın yoğunluğu" ile "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle yaralama, Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm: Taksirle yaralama suçundan TCK'nın 89/4, 62, 53/6,63. maddeleri gereğince mahkûmiyet, sürücübelgesinin geri alınması,
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan TCK'nın 179/3-2, 62, 53/1-2. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, bir nedene dayanmayan, katılanlar vekilinin, sanığın asli kusurlu olduğuna, eksik inceleme yapıldığına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) 11.05.2009 tarihinde saat 00.10 sıralarında, katılan ... sevk ve idaresindeki resmi otomobil ile meskûn mahalde bölünmemiş çift yönlü 11,90 metre genişliğindeki caddede seyir halindeyken, Serami Sokak kavşağına yaklaştığında kendisiyle aynı yönde seyreden bir aracı sollaması akabinde, henüz kendi şeridine geçmeden karşı yönden gelen sanığın sevk ve idaresindeki kamyonet ile şerit ihlali ile karşı yönden gelen araçla kamyonetin seyir şeridi üzerinde çarpışmaları sonucunda, katılan ... ve aracındaki yolcular ... ile ...'un nitelikli şekilde yaralandıkları olayda; eşit derecede kusurlu olduğu kabul ve tespit edilen sanığın, olay sonrası alkolmetreyle yapılan ölçümde ve hastahanede yapılan kan testi sonucunda 114 promil alkollü olduğu ve TCK'nın '' Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma'' başlıklı 179. maddesinin 3. fıkrasında alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde ... sevk ve idare edemeyecek olan kişinin ... kullanma halinin suç olarak düzenlendiği, bu maddede belirtilen suçun tehlike suçu olduğu, somut olayda ise katılanların yaralanmış olması nedeniyle zarar suçunun oluştuğu dikkate alınarak, sanık hakkında sadece taksirle yaralama suçundan TCK'nın 89/4. maddesi gereğince tayin edilecek temel cezada, bilinçli taksir nedeniyle aynı Kanunun 22/3. maddesi uygulanarak artırım yapılması ile hüküm korulup, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ise hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi yerine, yazılı şekilde hüküm tesisi,
2) Kabule göre de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f) ve (g) bentlerinde "kastın yoğunluğu" ile "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.