Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2016/5887 K.2016/13321
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın 190 promil alkol etkisi altında araç kullanarak tek taraflı kaza yapması sonucu trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarından mahkumiyetine ilişkin temyiz başvurusuydur. Mahkeme, sanığı hem trafik güvenliğini tehlikeye sokma hem de taksirle yaralama suçlarından mahkum etti, ancak 179/3-2 maddesinin uygulanması konusunda hatalı karar verildiğini kabul ederek ilgili hüküm ve hak yoksunluğu hükümlerini düzeltti.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, taksirle yaralama
Hüküm: 1-Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan; TCK'nın 179/3-2, 53/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet
2-Taksirle yaralama suçundan; 89/1, 89/2-b, 22/3, 53/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın idaresindeki araç ile 190 promil alkollü olarak tek taraflı kaza yaptığı ve araç içindeki ...'un kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda; TCK'nın ''Trafik güvenliğini tehlikeye sokma'' başlıklı 179. maddesinin 3. fıkrasında alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek olan kişinin araç kullanma halinin suç olarak düzenlendiği, maddede belirtilen suçun tehlike suçu olup, somut olayda ise bir kişinin yaralanması sebebiyle zarar suçunun oluştuğu dikkate alındığında; trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesiyle yetinilmesi gerektiği halde, ayrıca trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan da mahkumiyet hükmü tesisi,
Kabule göre de;
TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak TCK'nın 22/3. maddesinin TCK'nın 89/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezadan sonra uygulanması yerine, 89/2-b maddesinden sonra uygulanması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçunda kurulan hüküm fıkrasının “Trafik güveliğini tehlikeye ssokma suçundan sanık hakkında karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde değiştirilmesi, taksirleyaralama suçundan kurulan hüküm fıkrasından TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin 7. paragrafının hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, taksirle yaralama
Hüküm: 1-Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan; TCK'nın 179/3-2, 53/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet
2-Taksirle yaralama suçundan; 89/1, 89/2-b, 22/3, 53/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın idaresindeki araç ile 190 promil alkollü olarak tek taraflı kaza yaptığı ve araç içindeki ...'un kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda; TCK'nın ''Trafik güvenliğini tehlikeye sokma'' başlıklı 179. maddesinin 3. fıkrasında alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek olan kişinin araç kullanma halinin suç olarak düzenlendiği, maddede belirtilen suçun tehlike suçu olup, somut olayda ise bir kişinin yaralanması sebebiyle zarar suçunun oluştuğu dikkate alındığında; trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesiyle yetinilmesi gerektiği halde, ayrıca trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan da mahkumiyet hükmü tesisi,
Kabule göre de;
TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak TCK'nın 22/3. maddesinin TCK'nın 89/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezadan sonra uygulanması yerine, 89/2-b maddesinden sonra uygulanması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçunda kurulan hüküm fıkrasının “Trafik güveliğini tehlikeye ssokma suçundan sanık hakkında karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde değiştirilmesi, taksirleyaralama suçundan kurulan hüküm fıkrasından TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin 7. paragrafının hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.