Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/2761 K.2012/24121
Özet: Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine kınanan karar, sanığın kusurunun olmadığı ve vergütlenmez olup tamamen hatalı değerlendirme nedeniyle 5320 sayılı Kanun çerçevesinde bozulmuş, hüküm yenilenerek 15.11.2012’de oybirliğiyle onamıştır.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 50, 52/2, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık müdafiinin, hatalı ve yetersiz bilirkişi raporuna istinaden karar verildiğine, sanığın kusuru olmadığına, şartları oluştuğu halde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediğine; katılanlar vekilinin, delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın tam kusurlu olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın sübut bulan suçunun taksirle işlendiği gözetilmeden temel cezanın tayininde kastının yoğunluğundan bahsedilerek yazılı şekilde hüküm tesisi,
Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün sanık hakkındaki temel cezanın belirlendiği ilk bendindeki “sanığın kastının yoğunluğu” ifadesinin hükümden çıkartılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 50, 52/2, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık müdafiinin, hatalı ve yetersiz bilirkişi raporuna istinaden karar verildiğine, sanığın kusuru olmadığına, şartları oluştuğu halde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmediğine; katılanlar vekilinin, delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanığın tam kusurlu olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın sübut bulan suçunun taksirle işlendiği gözetilmeden temel cezanın tayininde kastının yoğunluğundan bahsedilerek yazılı şekilde hüküm tesisi,
Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün sanık hakkındaki temel cezanın belirlendiği ilk bendindeki “sanığın kastının yoğunluğu” ifadesinin hükümden çıkartılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.