Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/26252 K.2012/27846
Özet: Mahkeme, 466 sayılı kanuna göre davacıların 300 TL manevi tazminat talebini kısmen kabul ederek, davalı vekilinin vekalet ücretine karar vermeyi reddetmiş, ancak bu eksikliğin 5320 sayılı Kanun ve 1412 sayılı CMUK çözümleriyle “1000 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacılara ayrı ayrı verilmesi” hükmü eklenerek sürece uygunluğu görülmesiyle kararını 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle onamıştır.
Mahkemesi: Ağır Ceza Mahkemesi
Dava: 466 sayılı Kanuna göre tazminat talebi
Hüküm: 300 TL manevi tazminatın davacılara ayrı ayrı verilmesine.
Davacılarıın tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Davanın kısmen kabul edilmiş olması karşısında, davalı lehine vekalet ücreti tayin edilmemesi isabetli bulunmuş, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Davacıların kendilerini vekille temsil ettirmiş olması karşısında, hüküm tarihinde geçerli avukatlık asgari ücret tarifesine göre, her bir davacı lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden vekalet ücreti tayinine ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “1000 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara ayrı ayrı verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Dava: 466 sayılı Kanuna göre tazminat talebi
Hüküm: 300 TL manevi tazminatın davacılara ayrı ayrı verilmesine.
Davacılarıın tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Davanın kısmen kabul edilmiş olması karşısında, davalı lehine vekalet ücreti tayin edilmemesi isabetli bulunmuş, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin tüm, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Davacıların kendilerini vekille temsil ettirmiş olması karşısında, hüküm tarihinde geçerli avukatlık asgari ücret tarifesine göre, her bir davacı lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden vekalet ücreti tayinine ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “1000 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara ayrı ayrı verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.