Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/20628 K.2012/21518
Özet: Uyuşmazlık, sanığın 2863 sayılı Kanun kapsamında “kültür ve tabiat varlıklarını koruma” suçundan mükerrir olarak hapis cezası ile infaz rejimine tabi tutulup tutulmayacağına ilişkin karardır; mahkeme, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın kanun yararına bozma talebini kabul ederek 23.10.2009 tarihli kararın TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmını bozmaya ve infaz rejimini değiştirerek dosyayı mahalline iade etmeye karar vermiştir.
Mahkemesi: Sulh Ceza Mahkemesi
Karar Tarihi: 23.10.2009
2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'ün, 2863 sayılı Kanunun 74/2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62/1-2. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın mükerrir olması sebebiyle cezasının aynı Kanunun 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Sivrice Sulh Ceza Mahkemesinin 23.10.2009 tarihli ve 2009/65-149 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108/1-c maddesinde, tekerrür halinde işlenen suçtan dolayı mahkum olunan süreli hapis cezasının dörtte üçünün infaz kurumunda iyi halli olarak çekilmesi durumunda, koşullu salıverilmeden yararlanılabileceği ve ancak aynı maddenin 2. fıkrasına göre, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağına dair hükümler içerdiği nazara alındığında, sanığın adli sicil kaydında yer alan hangi sabıkası sebebiyle tekerrür koşullarının oluştuğunun ve dolayısıyla mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına karar verildiğinin hükümde gösterilmediği gibi, adli sicil kaydında yer alan Elazığ 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 23.11.2006 tarihli ve 2006/595-508 sayılı kararına konu 140,00 yeni Türk lirası adli para cezasının, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu 305/1-son maddesi uyarınca kesin olması karşısında, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında isabet görülmemiştir.
5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 20/07/2010 gün ve sayılı B.03.0.CİG.0.00.00.04-105-23-3845-2010/9116/47994 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.08.2010 gün ve 186843 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Sivrice Sulh Ceza Mahkemesinin 23.10.2009 tarihli ve 2009/65-149 sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre uygulama yapılarak hüküm fıkrasından, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılmasına, diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Karar Tarihi: 23.10.2009
2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'ün, 2863 sayılı Kanunun 74/2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62/1-2. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın mükerrir olması sebebiyle cezasının aynı Kanunun 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Sivrice Sulh Ceza Mahkemesinin 23.10.2009 tarihli ve 2009/65-149 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108/1-c maddesinde, tekerrür halinde işlenen suçtan dolayı mahkum olunan süreli hapis cezasının dörtte üçünün infaz kurumunda iyi halli olarak çekilmesi durumunda, koşullu salıverilmeden yararlanılabileceği ve ancak aynı maddenin 2. fıkrasına göre, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağına dair hükümler içerdiği nazara alındığında, sanığın adli sicil kaydında yer alan hangi sabıkası sebebiyle tekerrür koşullarının oluştuğunun ve dolayısıyla mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına karar verildiğinin hükümde gösterilmediği gibi, adli sicil kaydında yer alan Elazığ 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 23.11.2006 tarihli ve 2006/595-508 sayılı kararına konu 140,00 yeni Türk lirası adli para cezasının, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu 305/1-son maddesi uyarınca kesin olması karşısında, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında isabet görülmemiştir.
5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 20/07/2010 gün ve sayılı B.03.0.CİG.0.00.00.04-105-23-3845-2010/9116/47994 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.08.2010 gün ve 186843 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Sivrice Sulh Ceza Mahkemesinin 23.10.2009 tarihli ve 2009/65-149 sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre uygulama yapılarak hüküm fıkrasından, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılmasına, diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.