Yargıtay12. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/10025 K.2012/9510
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine ilişkin temyiz talebinin reddi ve bu karara ilişkin hapis cezasının para cezasına çevrilmesiyle ilgiliydi; Mahkeme, 765 sayılı TCK’nın 459/2. maddesine göre verilen hükmün zamanaşımı nedeniyle iptal edilmesine karar vererek, sanığın temyiz itirazlarını kabul etti ve kararı bozdu.
Mahkemesi: Çocuk Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: 765 sayılı TCK'nın 459/2-son, 55/3, 59, 72, 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri gereğince mahkumiyet.
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm ile temyiz talebinin reddine ilişkin 16.06.2009 tarihli ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle,
Tayin olunan hapis cezasının suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olması nedeniyle uygulanan 647 sayılı Kanunun 4/1. maddesine göre para cezasına çevrilmiş olması, anılan maddenin 4. fıkrasının “uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen para cezası veya tedbirdir. Bu hükmün uygulanması kanun yollarına başvurmada engel teşkil etmez” şeklindeki düzenleme karşısında hükmün temyiz kabiliyeti bulunduğu anlaşılmakla temyiz isteminin reddine ilişkin 16.06.2009 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:
Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 765 sayılı TCK’nın 459/2. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç aynı Kanunun 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de bu süre 104/2. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan 31.07.2004 tarihinden itibaren 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının DÜŞMESİNE, 09/04/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: 765 sayılı TCK'nın 459/2-son, 55/3, 59, 72, 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri gereğince mahkumiyet.
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm ile temyiz talebinin reddine ilişkin 16.06.2009 tarihli ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle,
Tayin olunan hapis cezasının suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olması nedeniyle uygulanan 647 sayılı Kanunun 4/1. maddesine göre para cezasına çevrilmiş olması, anılan maddenin 4. fıkrasının “uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen para cezası veya tedbirdir. Bu hükmün uygulanması kanun yollarına başvurmada engel teşkil etmez” şeklindeki düzenleme karşısında hükmün temyiz kabiliyeti bulunduğu anlaşılmakla temyiz isteminin reddine ilişkin 16.06.2009 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:
Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 765 sayılı TCK’nın 459/2. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç aynı Kanunun 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de bu süre 104/2. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan 31.07.2004 tarihinden itibaren 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının DÜŞMESİNE, 09/04/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.