Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/18959 K.2012/9403
Özet: Taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK’nın 89/1‑2‑b, 62 ve 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı, sanığı müdafii temyiz etmiş olsa da, mahkeme 05/04/2012’de oybirliğiyle hükmü ONANMAZ; sonuç olarak mahkeme cezanın artışını beyan etmiş, temyiz duruşmasını reddetmiş, kararın 70 kelime içinde özetlenmiştir.
Mahkemesi: Sulh Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: 5237 sayılı TCK' nın 89/1-2-b, 62, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet.
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya kapsamında mevcut Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Kadıköy Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen rapora göre mağdurun kaza nedeniyle hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, sanık hakkında tayin edilen temel cezanın bu husus da göz önünde bulundurularak asgari hadden daha fazla ayrılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış olup;
Sanığın aşamalarda alınan ifadelerinde mağdur ve müşteki ile uzlaşmak istemediğini açıkça beyan etmesi karşısında, mahkemece, 5271 sayılı CMK'nın 231/6-c maddesindeki şartın gerçekleşmediği gerekçesiyle, anılan düzenlemenin sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, usulüne uygun şikayet mevcut olmadığına, verilen cezada kusur oranında indirim yapılmadığına, ön rapora dayanılarak cezanın arttırıldığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 05/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: 5237 sayılı TCK' nın 89/1-2-b, 62, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet.
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya kapsamında mevcut Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Kadıköy Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen rapora göre mağdurun kaza nedeniyle hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, sanık hakkında tayin edilen temel cezanın bu husus da göz önünde bulundurularak asgari hadden daha fazla ayrılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış olup;
Sanığın aşamalarda alınan ifadelerinde mağdur ve müşteki ile uzlaşmak istemediğini açıkça beyan etmesi karşısında, mahkemece, 5271 sayılı CMK'nın 231/6-c maddesindeki şartın gerçekleşmediği gerekçesiyle, anılan düzenlemenin sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, usulüne uygun şikayet mevcut olmadığına, verilen cezada kusur oranında indirim yapılmadığına, ön rapora dayanılarak cezanın arttırıldığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 05/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.