Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/1447 K.2011/5779
Özet: Mahkeme, taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin kararın, 765 sayılı TCK'nın 459/3 ilk cümle‑son, 72, 647 sayılı Kanun ve 2918 sayılı Kanun hükümleriyle birlikte, eylemin suç tanımına uygun olmadığını, hapis ve adli para cezasından yalnızca birinin tercih edilmesi gerektiğini, hukuki durumun doğru takdir ve tayin edilmediğini, 5560 sayılı Kanun ve 5271 sayılı CMK'nın ilgili hükümlerini dikkate almadığını, bu nedenle kararı bozma kararıyla istendiği üzere 23.11.2011 tarihinde oybirliğiyle bozdu.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: 765 sayılı TCK'nın 459/3-ilk cümle-son, 72, 647 sayılı Kanunun 4, 2918 sayılı Kanunun 119. maddeleri gereğince mahkumiyet.
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Olayda sadece mağdur ...'ın 765 sayılı TCK'nın 456/2. maddesine uyar şekilde 25 gün mutad iştigalden kalacak şekilde yaralandığı diğer mağdurların yaralanmalarının basit nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin aynı Kanunun 459/2. maddesindeki suçu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi,
2- 765 sayılı TCK'nın 459/3- ilk cümlesindeki suç tanımında seçenek olarak öngörülen hapis cezası ile adli para cezasından birinin tercih edilmesi gerektiği gözetilmeyerek her iki cezanın birlikte tayini,
Kabul ve uygulamaya göre de;
3- Hükümden önce yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunun 23. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin hükmü karşısında, sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiğinin düşünülmemesi,
Kanuna aykırı sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23.11.2011. tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: 765 sayılı TCK'nın 459/3-ilk cümle-son, 72, 647 sayılı Kanunun 4, 2918 sayılı Kanunun 119. maddeleri gereğince mahkumiyet.
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Olayda sadece mağdur ...'ın 765 sayılı TCK'nın 456/2. maddesine uyar şekilde 25 gün mutad iştigalden kalacak şekilde yaralandığı diğer mağdurların yaralanmalarının basit nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin aynı Kanunun 459/2. maddesindeki suçu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayininin gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi,
2- 765 sayılı TCK'nın 459/3- ilk cümlesindeki suç tanımında seçenek olarak öngörülen hapis cezası ile adli para cezasından birinin tercih edilmesi gerektiği gözetilmeyerek her iki cezanın birlikte tayini,
Kabul ve uygulamaya göre de;
3- Hükümden önce yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunun 23. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin hükmü karşısında, sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerektiğinin düşünülmemesi,
Kanuna aykırı sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23.11.2011. tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.