Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/14146 K.2012/8190
Özet: Sulh Ceza Mahkemesi, taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetini Yargıtay tarafından “5237 sayılı TCK’nın 22/6. maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı” gerekçesiyle bozdu.
Mahkemesi: Sulh Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: 5237 sayılı TCK'nın 22/6. maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına.
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanığın aracıyla, şikayetçinin aracına kavşakta ilk geçiş hakkını vermemesi nedeniyle meydana gelen ve şikayetçi ile sanığın basit tibbi müdahale ile girerilebilecek şekilde yaralandıkları olayda, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 22/6. maddesinin uygulanabilmesi için, taksirli hareket sonucu neden olunan neticenin münhasıran failin kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açmasının gerekli olduğu, olayda sanıktan başka, şikayetçininde yaralandığının anlaşılması karşısında maddenin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
2- Sanığa atılı suçun 5237 sayılı TCK'nın 89. maddesi gereğince şikayete bağlı olduğu yine 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma hükümlerine tabi olduğu ve sanık ve şikayetçinin uzlaşmak istediklerinin anlaşılması karşısında şikayetçinin duruşmada dinlenilmesinden vaz geçilerek ve uzlaşma hükümleri uygulanmaksızın yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: 5237 sayılı TCK'nın 22/6. maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına.
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanığın aracıyla, şikayetçinin aracına kavşakta ilk geçiş hakkını vermemesi nedeniyle meydana gelen ve şikayetçi ile sanığın basit tibbi müdahale ile girerilebilecek şekilde yaralandıkları olayda, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 22/6. maddesinin uygulanabilmesi için, taksirli hareket sonucu neden olunan neticenin münhasıran failin kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açmasının gerekli olduğu, olayda sanıktan başka, şikayetçininde yaralandığının anlaşılması karşısında maddenin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
2- Sanığa atılı suçun 5237 sayılı TCK'nın 89. maddesi gereğince şikayete bağlı olduğu yine 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma hükümlerine tabi olduğu ve sanık ve şikayetçinin uzlaşmak istediklerinin anlaşılması karşısında şikayetçinin duruşmada dinlenilmesinden vaz geçilerek ve uzlaşma hükümleri uygulanmaksızın yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.