Yargıtay12. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/10883 K.2012/8575
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 85/1, 62/1, 51/1-3, 53/1, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik inceleme ile karar verildiği yönünde yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Gerekçeli karar başlığında, karar tarihinin 17/12/2009 yerine, 08/05/2008 olarak gösterilmesi,
2- Taksirli suçlarda 5237 sayılı TCK'nın 53/1 maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanmayacağının gözetilmemesi,
3-Sanığın yargılama safhasında 03/11/2008 tarihinde alınan ifadesinde, katılan tarafın maddi zararlarını imkanı elverdiği ölçüde gidermek istediğini beyan etmesi üzerine mahkeme tarafından sanığa katılan tarafın zararını gidermek için süre verildiği, ancak tarafların bu süre zarfında anlaşamamaları üzerine, katılan tarafın zararının karşılanamadığı, her ne kadar mahkeme tarafından katılan tarafın zararlarının giderilmesi için sanığa süre verilmiş ise de, sanık tarafından giderilmesi gereken somut zarar miktarının dosya kapsamında tespit edilmediği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2009/250-13 sayılı kararı doğrultusunda katılan tarafın basit bir hesapla olay sebebiyle uğradığı zararın tespit edilerek, sanığa, bu zararı karşılaması hususunda imkan tanınıp, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenleme karşısında; suçun niteliği, hükmolunan cezanın türü gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 85/1, 62/1, 51/1-3, 53/1, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik inceleme ile karar verildiği yönünde yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Gerekçeli karar başlığında, karar tarihinin 17/12/2009 yerine, 08/05/2008 olarak gösterilmesi,
2- Taksirli suçlarda 5237 sayılı TCK'nın 53/1 maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanmayacağının gözetilmemesi,
3-Sanığın yargılama safhasında 03/11/2008 tarihinde alınan ifadesinde, katılan tarafın maddi zararlarını imkanı elverdiği ölçüde gidermek istediğini beyan etmesi üzerine mahkeme tarafından sanığa katılan tarafın zararını gidermek için süre verildiği, ancak tarafların bu süre zarfında anlaşamamaları üzerine, katılan tarafın zararının karşılanamadığı, her ne kadar mahkeme tarafından katılan tarafın zararlarının giderilmesi için sanığa süre verilmiş ise de, sanık tarafından giderilmesi gereken somut zarar miktarının dosya kapsamında tespit edilmediği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2009/250-13 sayılı kararı doğrultusunda katılan tarafın basit bir hesapla olay sebebiyle uğradığı zararın tespit edilerek, sanığa, bu zararı karşılaması hususunda imkan tanınıp, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenleme karşısında; suçun niteliği, hükmolunan cezanın türü gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,
Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.