Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/15032 K.2018/4979
Özet: Uyuşturma suçundan dolayı verilen mahkumiyet ve beraat kararlarına karşı sanıkların temyiz başvurusu, bu başvuruların değerlendirilmesiyle ilgili olarak mahkemenin savunma hakları, takip edilmesi gereken düzenlemeler ve avukatlık ücretinin ödenmesi hususundaki kararları içerir. Mahkeme, sanıkların temyiz itirazlarını reddederek mahkumiyet çerçevesinde savunma haklarının korunmuş olduğunu, beraat kararıyla ilgili avukatlık ücretinin ödenmesi gerektiğini belirlemiş ve hak edilen kararları onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Mühür bozma
HÜKÜM: Sanık ... hakkında; beraat
Sanık ... hakkında; mahkumiyet
1-Sanık ... hakkında "mühür bozma" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;
26.10.2009 tarihli iddianamede TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasının talep edilmemesine rağmen mahkemece ek savunma hakkı tanınmadan tekerrür hükümleri uygulanmış ise de ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.06.2013 gün 54/307 Esas-Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın celsede savunması tespit edilirken adli sicil kaydı yüzüne karşı okunduğu ve herhangi bir itirazda bulunmadığı anlaşıldığından ayrıca ek savunma alınmasına gerek bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın savunma hakkının kısıtlanmadığı kabul edilmiş ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı nedenin bulunmadığı, azaltıcı sebeplerin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2-Sanık ... müdafiinin, sanık ... hakkındaki beraat hükmü nedeniyle vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılan incelemede;
1136 sayılı Yasanın 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "1.980 TL maktu avukatlık ücretinin hazineden alınarak beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanığa verilmesine” cümlesi eklenmek suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Mühür bozma
HÜKÜM: Sanık ... hakkında; beraat
Sanık ... hakkında; mahkumiyet
1-Sanık ... hakkında "mühür bozma" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;
26.10.2009 tarihli iddianamede TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasının talep edilmemesine rağmen mahkemece ek savunma hakkı tanınmadan tekerrür hükümleri uygulanmış ise de ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.06.2013 gün 54/307 Esas-Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın celsede savunması tespit edilirken adli sicil kaydı yüzüne karşı okunduğu ve herhangi bir itirazda bulunmadığı anlaşıldığından ayrıca ek savunma alınmasına gerek bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın savunma hakkının kısıtlanmadığı kabul edilmiş ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı nedenin bulunmadığı, azaltıcı sebeplerin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2-Sanık ... müdafiinin, sanık ... hakkındaki beraat hükmü nedeniyle vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılan incelemede;
1136 sayılı Yasanın 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "1.980 TL maktu avukatlık ücretinin hazineden alınarak beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanığa verilmesine” cümlesi eklenmek suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.