Yargıtay11. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/13059 K.2016/2918
Özet: Uyuşmazlık, sanıkların resmi belgede sahtecilik ve yalan beyan suçlarından mahkumiyetine yönelik temyiz itirazlarıdır; Asliye Ceza Mahkemesi, bu temyiz taleplerini reddederek 6217 sayılı Kanun ve ilgili mevzuata uygun olarak adli para cezası ve resmi belge sahtecilik kararlarını sürdürmüştür. Sonuç olarak mahkumiyet hükmü bozulmamış, sanıkların cezaları devam etmektedir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Resmi belgede sahtecilik, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan
HÜKÜM: Mahkumiyet
1- Sanıklar hakkında resmi belgenin düzenlenmesine yalan beyan suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
14.04.2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca, sanıklar hakkında mahkemece doğrudan hükmedilen 1.000,00 TL adli para cezasına dair hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olması nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II- Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
1- UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğine göre; sanık ...'ın, hükümden sonra 29.09.2015 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,
2- a) Adli Emanetin 2006/2315 sırasına kayıtlı bulunup daha sonra ... İlçe Emniyet Müdürlüğü Trafik Tescil ve Denetleme Büro Amirliğine, onlar tarafından düzenlenip düzenlenmediğinin sorulması için gönderilen ... adına sürücü belgesinin 12.12.2006 tarihli tutanak ile zayii olduğunun bildirildiği, mahkemece söz konusu belgelerin objektif olarak aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının tespitinin mümkün olmaması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanık ...'in unsurları oluşmayan resmi belgede sahtecilik suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre ise;
b) Adli Emanetin 2006/2315 sırasına kayıtlı suça konu belgelerin dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi,
c) 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Resmi belgede sahtecilik, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan
HÜKÜM: Mahkumiyet
1- Sanıklar hakkında resmi belgenin düzenlenmesine yalan beyan suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
14.04.2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca, sanıklar hakkında mahkemece doğrudan hükmedilen 1.000,00 TL adli para cezasına dair hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olması nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II- Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
1- UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğine göre; sanık ...'ın, hükümden sonra 29.09.2015 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,
2- a) Adli Emanetin 2006/2315 sırasına kayıtlı bulunup daha sonra ... İlçe Emniyet Müdürlüğü Trafik Tescil ve Denetleme Büro Amirliğine, onlar tarafından düzenlenip düzenlenmediğinin sorulması için gönderilen ... adına sürücü belgesinin 12.12.2006 tarihli tutanak ile zayii olduğunun bildirildiği, mahkemece söz konusu belgelerin objektif olarak aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının tespitinin mümkün olmaması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanık ...'in unsurları oluşmayan resmi belgede sahtecilik suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre ise;
b) Adli Emanetin 2006/2315 sırasına kayıtlı suça konu belgelerin dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi,
c) 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.