Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/9566 K.2012/14608
Özet: Ağırlık Ceza Mahkemesi, 1995/142 Esas, 1996/182 kararının lehe olduğunu kabul ederek, uyarlama talebini reddeder; 01.06.2005’de yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nin hükümleriyle önceki hükmün aynen infazına karar vererek, 11.09.2012’de oybirliğiyle kararı onaylar.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM: 1995/142 Esas, 1996/182 Karar sayılı kararın lehe olduğu anlaşıldığından uyarlama talebinin reddine, önceki hükmün aynen infazına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına
Bozmaya uyularak, yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uyun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre, önceki mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca mahkemece duruşma açılıp, önce hükmolunan ceza ile 5237 sayılı TCK.nun olaya ilişkin hükümleri uygulanarak ortaya çıkan sonuçlar denetime olanak verecek şekilde gösterilip birbirleriyle karşılaştırılması sonunda, daha önce 02.07.1996 gün ve 1995/142 Esas, 1996/182 Karar sayı ile verilen hükmün lehe olması nedeniyle bu cezanın aynen infazına karar verilmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri de dosya içeriğine uygun olarak gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM: 1995/142 Esas, 1996/182 Karar sayılı kararın lehe olduğu anlaşıldığından uyarlama talebinin reddine, önceki hükmün aynen infazına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına
Bozmaya uyularak, yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uyun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre, önceki mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca mahkemece duruşma açılıp, önce hükmolunan ceza ile 5237 sayılı TCK.nun olaya ilişkin hükümleri uygulanarak ortaya çıkan sonuçlar denetime olanak verecek şekilde gösterilip birbirleriyle karşılaştırılması sonunda, daha önce 02.07.1996 gün ve 1995/142 Esas, 1996/182 Karar sayı ile verilen hükmün lehe olması nedeniyle bu cezanın aynen infazına karar verilmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri de dosya içeriğine uygun olarak gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.