Yargıtay11. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/6873 K.2012/13268
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın 2004 ve 2005 yıllarında sahte fatura düzenlemesi suçundan dolayı açılan kamu davasıdır; mahkeme, 213 sayılı VUK’un 359/a‑2 maddesi ile 5237 sayılı TCK’ın 62 ve 51. maddelerini uygulayarak sanığı 6 ay hapis cezasına çarptı ve bu cezanın ertelenmesine karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Sahte fatura düzenlemek
HÜKÜM: 213 sayılı VUK nun 359/a-2, 5237 sayılı TCK nun 62 ve 51. maddelerinin uygulanması ile 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve bu cezanın ertelenmesine dair.
Sanık hakkında mütalaa ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak 2004 ve 2005 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarından açılan kamu davası yönünden mahkemesince bir karar verilmesi olanaklı görülmüş, dosyada mevcut mütalaanın defter ve belgeleri ibraz etmemek suçunu da kapsadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki 2. nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
1-Vergi mükellefi sanıktan defter ve belgelerin ibrazının istendiği yazının 09.03.2005 tarihinde işyerinde sanığın eşinin imzasına tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; incelemenin dairede yapılmasına imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulup, buna ilişkin bir tespiti varsa belgesinin dosyaya konulması aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmayacağından atılı suçun yasal unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden, eksik soruşturmayla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
2-Kabule göre de;
Sanığın üzerine atılı suç tarihinin 24.03.2005 olduğunun anlaşılması karşısında; 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesinde yer alan “lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir hükmü karşısında, suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. nun ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanıp, leh ve aleyhteki hükümleri ayrı ayrı ele alınarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın tespiti gerekirken, bu ilkelere uyulmadan ve denetime olanak vermeyecek şekilde 5237 sayılı Yasa hükümlerinin lehe olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Sahte fatura düzenlemek
HÜKÜM: 213 sayılı VUK nun 359/a-2, 5237 sayılı TCK nun 62 ve 51. maddelerinin uygulanması ile 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve bu cezanın ertelenmesine dair.
Sanık hakkında mütalaa ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak 2004 ve 2005 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarından açılan kamu davası yönünden mahkemesince bir karar verilmesi olanaklı görülmüş, dosyada mevcut mütalaanın defter ve belgeleri ibraz etmemek suçunu da kapsadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki 2. nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
1-Vergi mükellefi sanıktan defter ve belgelerin ibrazının istendiği yazının 09.03.2005 tarihinde işyerinde sanığın eşinin imzasına tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında; incelemenin dairede yapılmasına imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulup, buna ilişkin bir tespiti varsa belgesinin dosyaya konulması aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmayacağından atılı suçun yasal unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden, eksik soruşturmayla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
2-Kabule göre de;
Sanığın üzerine atılı suç tarihinin 24.03.2005 olduğunun anlaşılması karşısında; 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesinde yer alan “lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir hükmü karşısında, suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. nun ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanıp, leh ve aleyhteki hükümleri ayrı ayrı ele alınarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın tespiti gerekirken, bu ilkelere uyulmadan ve denetime olanak vermeyecek şekilde 5237 sayılı Yasa hükümlerinin lehe olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 04.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.