Yargıtay11. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/3286 K.2012/9808
**MAHKEMESİ:**Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, defter ve belgeleri teslim etmemek
**HÜKÜM:** 1-Sahte belge kullanmak suçu için; 213 sayılı TCK.nun 359/b-1, 62. mad gereğince 15 ay hc
2- Defter ve belgeleri teslim etmemek suçu için; 213 sayılı TCK.nun 359/a-2, 62, 50 mad gereğince 6.000 TL apc
Sanığa, yokluğunda verilen karar 12.10.2009 tarihinde Tebligat Kanunun 35. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, tebligatın yapıldığı bu adresin, sanık tarafından bildirilen adres olmaması ve bu adrese daha önce usulüne uygun biçimde yapılmış bir tebligatın bulunmaması nedeniyle usulüne uygun olmadığı, ayrıca Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 24.11.2009 gün ve 2009/11-164 Esas, 2009/275 sayılı kararında da belirtildiği üzere, hüküm fıkrasında kanun yollarının süresi, mercii ve şeklinin CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına uygun olarak ve tereddüte mahal vermeyecek biçimde gösterilmiş olması gerektiği, somut olayda hüküm fıkrasında 7 günlük temyiz süresinin başlangıcının gösterilmediği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyizinin öğrenme tarihine göre süresinde olduğu kabul edilmiş, hükmolunan cezasının süresine ve nev'ine göre koşulları oluşmadığından sanık müdafiinin duruşmalı olarak yapılması istenen, 5320 sayılı 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 318. maddesi gereğince reddine, karar verilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü;
1-)Sanık müdafiinin, “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.12.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,
2-)Sanık müdafiinin, “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizine gelince;
213 sayılı VUK'nun 139/2. maddesinde öngörülen ve incelemenin dairede yapılmasına imkan veren istisnalardan birinin varlığı önceden saptanmadan, faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan sanığa defter ve belgelerin ibrazı için yapılan tebligat hukuken geçersiz olduğundan yüklenen suçun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, defter ve belgeleri teslim etmemek
**HÜKÜM:** 1-Sahte belge kullanmak suçu için; 213 sayılı TCK.nun 359/b-1, 62. mad gereğince 15 ay hc
2- Defter ve belgeleri teslim etmemek suçu için; 213 sayılı TCK.nun 359/a-2, 62, 50 mad gereğince 6.000 TL apc
Sanığa, yokluğunda verilen karar 12.10.2009 tarihinde Tebligat Kanunun 35. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, tebligatın yapıldığı bu adresin, sanık tarafından bildirilen adres olmaması ve bu adrese daha önce usulüne uygun biçimde yapılmış bir tebligatın bulunmaması nedeniyle usulüne uygun olmadığı, ayrıca Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 24.11.2009 gün ve 2009/11-164 Esas, 2009/275 sayılı kararında da belirtildiği üzere, hüküm fıkrasında kanun yollarının süresi, mercii ve şeklinin CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına uygun olarak ve tereddüte mahal vermeyecek biçimde gösterilmiş olması gerektiği, somut olayda hüküm fıkrasında 7 günlük temyiz süresinin başlangıcının gösterilmediği anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyizinin öğrenme tarihine göre süresinde olduğu kabul edilmiş, hükmolunan cezasının süresine ve nev'ine göre koşulları oluşmadığından sanık müdafiinin duruşmalı olarak yapılması istenen, 5320 sayılı 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 318. maddesi gereğince reddine, karar verilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü;
1-)Sanık müdafiinin, “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.12.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,
2-)Sanık müdafiinin, “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizine gelince;
213 sayılı VUK'nun 139/2. maddesinde öngörülen ve incelemenin dairede yapılmasına imkan veren istisnalardan birinin varlığı önceden saptanmadan, faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan sanığa defter ve belgelerin ibrazı için yapılan tebligat hukuken geçersiz olduğundan yüklenen suçun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.