Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/24190 K.2014/11906
Özet: Uyuşmazlık, sanıkların resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından mahkumiyetlerine ilişkin temyiz talepleridir; mahkeme, sahtecilik suçundan verilen mahkumiyetin onaylanmasını ve dolandırıcılık suçunun zamanaşımı nedeniyle düşürülmesini (bozulması) kararlaştırmıştır.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ: Resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık
HÜKÜM: Sanıkların her iki suçtan mahkumiyetine Dosyada bulunan araç satış sözleşmesi ile noterde düzenlenen vekaletnameden, suçun aracın alım satımının yapıldığı ve suça konu çekin kullanıldığı tarih olan 02.03.2005 tarihinde işlendiği anlaşılmakla, gerekçeli kararda yanlış gösterilen suç tarihinin bu tarih olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. I-) Sanıkların “resmi belgede sahtecilik” suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizleri üzerine yapılan incelemede; Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklara yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle “resmi belgede sahtecilik” suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin istem gibi ONANMASINA, II-) Sanıkların “dolandırıcılık” suçundan mahkumiyetlerine dair hükümlere yönelik temyizlerine gelince; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 02.03.2005 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında “dolandırıcılık” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
HÜKÜM: Sanıkların her iki suçtan mahkumiyetine Dosyada bulunan araç satış sözleşmesi ile noterde düzenlenen vekaletnameden, suçun aracın alım satımının yapıldığı ve suça konu çekin kullanıldığı tarih olan 02.03.2005 tarihinde işlendiği anlaşılmakla, gerekçeli kararda yanlış gösterilen suç tarihinin bu tarih olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. I-) Sanıkların “resmi belgede sahtecilik” suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizleri üzerine yapılan incelemede; Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklara yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle “resmi belgede sahtecilik” suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin istem gibi ONANMASINA, II-) Sanıkların “dolandırıcılık” suçundan mahkumiyetlerine dair hükümlere yönelik temyizlerine gelince; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 02.03.2005 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında “dolandırıcılık” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.